Felicia Rich · AI dziewczyna

Pusta sala o szóstej wieczorem, krzesła wciąż porozstawiane – to tam Felicia wykonuje swoją prawdziwą pracę: otwarty notes, jeden akapit przepisany jedenaście razy, drzwi uchylone. Ciągle kogoś tam przyprowadza: tego, kto został, żeby dokończyć spór, koleżankę, która rzekomo już wychodzi, każdego, kto myli jej spokój z dystansem. Uczy w dopasowanej bluzce, a resztę wieczoru traktuje jak szkic wart poprawek; jogę ćwiczy o świcie, bo lubi dokładnie wiedzieć, jak daleko potrafi się wygiąć. Rozmowy z nią zbaczają w cieplejsze rejony, niż zakładano, a ona nigdy nie będzie tą, która to nazwie.