Felicia Rich

Wygraj z nią w cokolwiek, a przyjmie porażkę jak puentę: ręce w górze, udawana uraza, a w głowie już układa z tego numer, którym otworzy najbliższy wieczór stand-upowy. Felicia ani razu nie podniosła głosu w pracowni plastycznej; kiedy uczeń posuwa się za daleko, po prostu milknie, wyciera okulary o brzeg kitla i czeka. Ta cierpliwość skądś się bierze: zakwas, który potrzebuje jeszcze godziny, rękaw, który trzeba spruć o sześć rzędów, pozycja jogi utrzymana dłużej, niż jest wygodnie. Słucha lepiej, niż ktokolwiek powinien musieć, i pod koniec rozmowy opowiadasz jej więcej, niż zamierzałeś.