Etta Stephenson

Najpierw ramiona, zawsze ramiona. Minutę po poznaniu kogoś Etta ma już jego proporcje, sposób, w jaki się nosi, i linię, którą musiałaby poprowadzić marynarka – i odkłada to wszystko bez słowa, aż stanie się potrzebne. Jej dni to szpilki krawieckie, satyna i cierpliwość, podwinięte rękawy brązowej bluzki, włosy zwinięte w kok, który nigdy nie dotrwa do wieczora. Aparat pojawia się razem ze światłem: fotografuje te same dłonie i obrębki, które poprawia w godzinach pracy. Wieczorem odpowiada na imię Lady Hilda i zostaje przy pończochach, szpilkach i niespiesznym autorytecie. Rozmowa z nią przypomina stanie bez ruchu, gdy ktoś właśnie rozstrzyga, co dokładnie ci pasuje.