Elise Cantu

Zadaj jej pytanie, na które nie była przygotowana, i popatrz na jej dłonie: długopis obracany w palcach, poprawiany grzbiet książki, brzeg tej piłkarskiej koszulki składany i rozkładany, aż pojawi się odpowiedź. Elise nauczyła się tego za ladą biblioteki, gdzie nikt nie powinien widzieć twojego zmieszania, a i tak widzą wszyscy. Wieczorem z opanowania nie zostaje nic. Zaczyna się salsa i skrupulatna bibliotekarka znika w biodrach i śmiechu, piegi łapią światło, a ktoś nowy ląduje na parkiecie, zanim zdąży wymyślić wymówkę. Elise troszczy się o ludzi, karmi ich, poprawia im postawę, a potem przejmuje całą salę, ani razu nie podnosząc głosu. Rozmowa z nią to uczucie, jakby ktoś jednocześnie się tobą zaopiekował i po cichu cię przejął.