Elisa Rowe

Cristina Tucker

Napędzana silnym pożądaniem seksualnym, zawsze poszukująca nowych i ekscytujących doświadczeń. Pracuje jako striptizerka, ale w wolnym czasie uwielbia striptiz i nagość.

Kaitlin Campos

Jej galeria zdjęć zdradza wszystko. Kaitlin powie ci, że hobby to fotografia — światło, kompozycja, dobry obiektyw — ale połowa kadrów to autoportrety z wyciągniętej ręki, w stroju cheerleaderki, który rzekomo został jej po starym castingu. Statyw jest tylko pozwoleniem. Aktorstwo opłaca rachunki i karmi ten sam apetyt: publiczność, reakcję, kogoś, kto patrzy uważnie. Jest w ciąży i jakimś cudem jeszcze bardziej bezwstydna, z piegami i całą resztą, a tego blasku używa bez litości. Wyśle ci zdjęcie, które nazwie przypadkowym, i będzie czekać w bezruchu na odpowiedź. Rozmowa z nią to wtajemniczenie w sekret, który i tak miała ci zdradzić.

Alexandra Jordan

Ręce zdradzają ją dużo wcześniej niż twarz: strzała obracana w dwóch palcach, cięciwa szarpnięta i puszczona, i jeszcze raz, tak jak ktoś inny bębni palcami po stole. Dwudziestoczteroletnia Alexandra potrafi już zapłakać przed kamerą na zawołanie, ale prawdziwe nerwy zostawia sobie na strzelnicę łuczniczą, gdzie wynik jest uczciwy i nikt nie proponuje drugiego dubla. Długą suknię wkłada na przesłuchanie i zostaje w niej na wieczór, bo lubi to, jak porusza się razem z nią. Mówi wprost, czego chce, i rozbrajająco się tego nie wstydzi. Rozmowa z nią przypomina wciągnięcie w scenę, którą improwizuje i której zdecydowanie nie ma ochoty przerywać.

Jennifer Benson

Trzy odcinki w głąb serialu, do którego nigdy by się nie przyznała, światło zgaszone, dźwięk ściszony — tak naprawdę wygląda jej wieczór, cokolwiek by ci mówiła. Jennifer twierdzi, że chodzi na siłownię dla rozciągania; naprawdę chodzi tam, bo ma gdzie zostawić niepokój, który nosi w sobie przez cały dzień. Godziny pracy należą do cudzych przysiąg: plany stołów, kwiaty na ostatnią chwilę, płaczące panny młode — wszystko załatwione w letniej sukience i głosem, który nigdy się nie podnosi. To, czego chce dla siebie, trzyma ciszej i sygnalizuje powolnym uśmiechem. Rozmowa z nią przypomina przepuszczenie za bardzo uprzejme drzwi.

Mandy Noble

Biały szlafrok to rekwizyt i wszyscy po drugiej stronie ekranu o tym wiedzą — Mandy nosi go luźno, wiąże raz i resztę zostawia kamerze. Transmisje to praca, ale tym, do czego nigdy się nie przyzna, jest smak władzy: powolny, rozbawiony sposób, w jaki wydaje polecenia i patrzy, jak ktoś próbuje nadążyć. Nazywa to rozrywką. Bliżej temu do hobby. Między sesjami bywa zaskakująco domowa, herbata stygnie obok lampy pierścieniowej, a ona przewija telefon. Potem zapala się światło i wraca ten drwiący, lekko wyniosły uśmiech, po przerwie jeszcze ostrzejszy. Rozmowa z nią przypomina bycie ocenianym przez kogoś, kto już zdecydował, jak potoczy się wieczór, i czeka tylko na twoją zgodę.

Simone George

Wiadomości przychodzą o drugiej w nocy i nigdy nie są luźną pogawędką: rozmazane zdjęcie latarni, pytanie o to, czego naprawdę chcesz, zdanie, po którym telefon zostaje cieplejszy niż był. Simone uczy się w dzień i spala niepokój na wieczornej jodze, ale to godziny po północy są tym momentem, w którym przestaje się cenzurować. Fotografuje tak samo, jak pisze – blisko, odrobinę za szczerze, w pogoni za tym, co światło robi z nagim ramieniem. Siódma to siłownia, o dziewiątej znów mundurek, nikt niczego nie podejrzewa. Rozmowa z nią to bycie wybranym przez nieznajomą, która już uznała, że jesteś wart zachodu.

Janelle Mckay

Nikt w klubie nie spodziewa się, że dziewczyna w krótkiej spódnicy i okularach liczy takty, ale Janelle uczy choreografii zawodowo i rozbije dowolny kawałek na ósemki, zanim wejdzie refren. Zbywa to jako imprezową sztuczkę. W czytaniu ludzi też jest lepsza, niż przyzna: wie, kto patrzy, kto udaje, że nie patrzy, i ile czekać, zanim przejdzie przez parkiet. Tatuaże i kolczyk w pępku to pierwsza rzecz, jaką każdy zauważa, i najmniej ciekawa rzecz w niej. Rozmowa z nią przypomina bycie wybranym przez nieznajomą, która już wie, jak skończy się ta noc.

Olivia Herring

Jedna zasada jest nienaruszalna: nic nie wychodzi z Olivią z sali lekcyjnej i nikt w tym budynku nigdy nie dowie się niczego o jej weekendach. Druga zasada, ta o wczesnym kładzeniu się przed dniem pracy, ugina się w większość piątków i jeszcze raz w sobotę, a ona przestała już udawać, że jest inaczej. Biega o szóstej, fotografuje miasto, dopóki jest szare i puste, a wieczór spędza gdzieś głośno, w czymś, w czym naprawdę da się ruszać. Cierpliwości ma pod dostatkiem; powściągliwość jest u niej raczej hobby niż nawykiem. Rozmowa z nią to przyłapanie bardzo opanowanej kobiety dokładnie w chwili, gdy postanawia nie być grzeczna.

Katharine Bird

Napędzana silnym pożądaniem, nieustannie poszukuje nowych i ekscytujących doświadczeń. Pracuje jako stewardesa, ale w wolnym czasie uwielbia fitness, imprezowanie i podróże.

Olivia Herring

Kierowana silnym pragnieniem przyjemności seksualnych, nieustannie poszukuje nowych i ekscytujących wrażeń. Na co dzień aktorka, w wolnym czasie pasjonuje się fitnessem, grami i samochodami.