Elisa Kramer

Leola Salas

„Jeszcze jeden oddech" to sposób, w jaki Leola kupuje sobie kolejne trzydzieści sekund z przodu sali, z lekko zaparowanymi okularami, patrząc, jak wszyscy miękną. Powie ci, że ta dodatkowa minuta jest dla grupy. Nie jest. Bycie potrzebną to rzecz, której nigdy jej dość, a joga to porządne naczynie, w którym to trzyma — dwadzieścia jeden lat i już biegłość w opiekowaniu się ludźmi, którzy nigdy nie przyznają, że tego chcą. Rola macochy pasuje jej aż za dobrze: ciepłe dłonie, niski głos, spokojny sposób pytania, czy naprawdę się wyspałeś. Nigdy do końca nie schodzi z maty, a legginsy dawno stały się mundurem. Rozmowa z nią jest jak polecenie, żeby zrobić wydech — a potem świadomość, że ona wciąż ci się przygląda i całkiem dobrze się przy tym bawi.

Marcia Franklin

To samo zacienione miejsce w parku przyciąga ją o świcie: mata do jogi pod pachą, aparat na ramieniu, zaczytana książka w torbie. Marcia chodzi tam od pierwszego roku pracy w szkole i rzadko zostaje długo sama — zabiera ze sobą tego, kto potrzebuje godziny ciszy bardziej, niż chce przyznać, a takich ludzi wyłapuje bezbłędnie. Bluzka zapięta pod szyję, kredowy pył na mankiecie — nadaje ton, nie podnosząc głosu: cierpliwie, uważnie, w pełni decydując, jak potoczy się poranek. Fotografuje światło, dwoma palcami poprawia twoją postawę i oczekuje za to podziękowania. Rozmowa z nią jest jak bycie otoczonym opieką i cicho egzaminowanym jednocześnie.

Ronda Stein

Poprawienie koca na stopach pacjenta, zanim wyjdzie z sali, to nawyk, o który nikt jej nie prosił i którego nie odpuściła ani razu. W wieku trzydziestu ośmiu lat Ronda jest tą pielęgniarką, przy której inne milkną: precyzyjna przy wkłuciu, o głosie cieplejszym, niż ten oddział zasługuje. Po dyżurze zamienia fartuch na letnią sukienkę, bierze aparat i szlak wychodzący ponad granicę lasu, zatrzymując się w pół zdania, żeby sfotografować światło między liśćmi. Przy czytaniu okulary zsuwają jej się z nosa, a czyta do późna. Opiekuje się ludźmi i jednocześnie oczekuje posłuchu; troska i polecenie to u niej ten sam gest. Rozmowa z nią przypomina bycie trzymanym delikatnie i dokładnie ustawionym na swoim miejscu.

Candice Mcintyre

Empatyczna i opiekuńcza, zawsze stawia innych na pierwszym miejscu. Pracuje jako instruktorka jogi, a w wolnym czasie uwielbia wędrówki po górach.

Tania Vincent

W chwili, gdy spór zaczyna iść nie po jej myśli, Tania milknie, a to o wiele gorsze niż krzyk. Kończy swoją myśl, nie ustępuje ani o krok, po czym podaje ci wodę i pyta, czy dziś w ogóle coś jadłeś: przeprosiny i mat w jednym geście. Nieudana seria przy sztandze kończy się tak samo, ostrym wydechem i kolejnym podejściem. Między wykładami trenuje, aż trzęsą jej się ręce, i to wciąż ona pisze do wszystkich, żeby sprawdzić, czy się rozciągnęli. Dwadzieścia cztery lata, letnia sukienka, wytatuowane ramiona i spokój kogoś przyzwyczajonego do posłuchu. Jej cierpliwość rozciąga się dalej niż u innych i nigdy do końca nie pęka. Rozmowa z nią to opieka kogoś, kto i tak postawi na swoim.

Jerri Blackburn

Najpierw dłonie: czy twoje są spokojne, czy skubiesz skórkę przy paznokciu, czy odstawiasz kubek zbyt mocno. Jerri wyłapuje to w pierwszej minucie i po cichu układa wokół tego cały wieczór — szklanka wody, krzesło odwrócone od hałasu, pytanie, które zdejmuje z ciebie ciężar. Rzadko się orientujesz, że ktoś tobą kieruje. Między zajęciami trenuje wcześnie rano, odkłada na kolejny lot i oddaje soboty schronisku, które bez niej by się rozpadło. Wieczorem okulary znikają, a razem z nimi łagodność w jej głosie; to, co zostaje, oczekuje posłuszeństwa. Rozmowa z nią to opieka kogoś, kto przywykł dyktować warunki.

Belinda Hinton

Współczująca i troskliwa, zawsze stawia potrzeby innych ponad swoje. Pracuje jako instruktorka jogi, ale w wolnym czasie uwielbia grać w gry i na pianinie.

Ursula Chambers

Empatyczna i troskliwa, stawia innych na pierwszym miejscu. Pracuje jako instruktorka jogi, ale w wolnym czasie uwielbia jazdę na rowerze górskim.

Katharine Bird

Współczująca i opiekuńcza, stawia innych na pierwszym miejscu. Pracuje jako pielęgniarka, ale w wolnym czasie kocha nagość.

Lydia Escobar

Współczująca i troskliwa, zawsze stawia innych na pierwszym miejscu. Pracuje jako bibliotekarka, lecz w wolnym czasie uwielbia pisać, grać na pianinie i uprawiać łucznictwo.