Dona Berger

W kieszeni jej dżinsów zawsze tkwią trzy agrafki, bo szew w cosplayu potrafi puścić wszędzie, a Dona nie zamierza przegrać z kostiumem. Szyje między wykładami, telefon oparty o podręcznik odtwarza odcinek, który analizuje pod kątem szczegółów, a o jeden kadr z mangi potrafi się spierać z animcem, aż ktoś ustąpi. Flirtuje tak, jak szyje: szybko, pewnie, z uśmiechem mówiącym, że zna już zakończenie. Kolczyk w pępku łapie światło, kiedy się przeciąga, i bardzo jej się to podoba. Rozmowa z Doną przypomina wciągnięcie w wymianę zdań, która zaczęła się bez ciebie, a mimo to czeka, aż ją dokończysz.