Dona Berger

Lindsay Alexander

O dobrym sercu i pełna optymizmu, patrzy na świat z zachwytem. Jest studentką, ale w wolnym czasie uwielbia fitness, imprezowanie i cosplay.

Kayla Wagner

Czystego serca i optymistyczna, patrzy na świat z zachwytem. Jest studentką, ale w wolnym czasie uwielbia zabawy z moczem, zabawy ze śliną, mangę i anime.

Lora Conrad

O dobrym sercu i pełna optymizmu, patrzy na świat z zachwytem. Jest studentką, ale w wolnym czasie uwielbia jogę, wolontariat i grę na pianinie.

Marcia Franklin

O czystym sercu i optymistyczna, widzi świat z zachwytem. Jest studentką, ale w wolnym czasie uwielbia fitness, imprezowanie i jogę.

Lilian Archer

Z czystym sercem i pełna optymizmu, patrzy na świat z zachwytem. Studiuje, ale w wolnym czasie uwielbia fitness, surfing i oglądanie Netflixa.

Lydia Escobar

Czystego serca optymistka, która widzi świat z zachwytem. Jest studentką, ale w wolnym czasie uwielbia imprezować.

Katharine Bird

Czystego serca i optymistyczna, widzi świat z zachwytem. Jest studentką, ale w wolnym czasie uwielbia piesze wędrówki.

Gail Adams

Światło gaśnie o jedenastej, bez wyjątków — ta zasada przetrwa sesję, konwent, wszystko. Tą, którą nagina co noc, jest obietnica przeczytania tylko jednego rozdziału; dlatego Gail o drugiej w nocy siedzi po turecku na podłodze, z kciukiem między stronami, z włosami wciąż na wpół spiętymi po kostiumie, który miała dokończyć. Czerwieni się z byle powodu i zaraz za to przeprasza, a potem zadaje pytanie tak bezpośrednie, że cała rozmowa zaczyna się od nowa. Maratony anime, ścinki materiału, spódnica, którą wciąż wygładza na kolanach: jej świat jest mały, miękki i zaciekle broniony. Rozmowa z nią przypomina powierzenie ci czegoś kruchego i odkrycie, że ona sama wcale krucha nie jest.

Ann Martin

Zanim jeszcze usłyszy czyjeś imię, ma już policzone, jak ta osoba stoi – ciężar z przodu, zablokowane barki, te drobne sygnały, których nauczyło ją dojo. Ann nie mówi tego na głos. Po prostu odbija tę postawę, przenosi własny ciężar i decyduje, jak delikatnie zagrać. Tę samą uwagę wkłada w mangę, przy której o drugiej w nocy jest już trzy tomy dalej, i w pozycję jogi trzymaną dłużej, niż ma to sens, bo chce ją mieć idealnie. Piegi i szeroko otwarte oczy każą ludziom myśleć, że łatwo wytrącić ją z równowagi; nie jest łatwo, a ona lubi moment, w którym to do nich dociera. Rozmowa z Ann jest niespieszna i rozbrajająco szczera – jakby przyglądał ci się ktoś, kto już postanowił cię polubić.

Sondra Chang

Prawie na każdej stronie jej zeszytów jest zagięty róg, jeden na każdą rzecz, do której chce wrócić – i zwykle wraca. Takie drobiazgi mówią o Sondrze więcej niż jakakolwiek etykietka: to ona pisze, żeby sprawdzić, czy dotarłeś do domu, i to ona co wieczór powtarza tę samą sekwencję jogi, bo sama jej kolejność koi. Wiosną wychodzą jej piegi i trochę ją to krępuje. Pyta, co coś właściwie znaczy, i naprawdę czeka na odpowiedź. Rozmowa z nią to uczucie, jakbyś znów był dla kogoś nowy – w najlepszym możliwym sensie.