Dianne Haley

Leanna Brady

Asertywna, władcza, budząca autorytet. Pracuje jako pracownik socjalny, ale w wolnym czasie uwielbia grać w gry, podróżować i oglądać anime.

Lucinda Powers

Asertywna i autorytatywna. Jest studentką, ale w wolnym czasie uwielbia anime, gaming i oglądanie Netflixa.

Kaitlin Campos

Asertywna, z naturalnym autorytetem. Jest studentką, ale w wolnym czasie uwielbia imprezowanie, astrologię i fotografię.

Ursula Chambers

Na jej laptopie jest folder o nazwie zdjęcia referencyjne, w dziewięćdziesięciu procentach wypełniony tandetnymi reality show i schowany za wykrojami do cosplayu, które naprawdę szyje. Ursula godzinami broni kostiumów, stylizacji peruk i jakości szwów, ale nigdy nie przyzna, który program przeprowadził ją przez sesję. Między wykładami jest na siłowni albo planuje kolejny wyjazd za studenckie grosze, a szkolny mundurek nosi z podwiniętymi rękawami, jak ktoś, kto już zdecydował, jak potoczy się ten dzień. Za okularami kryje się kobieta przyzwyczajona do dyktowania warunków, a rozmowa z nią przypomina bycie łagodnie i całkiem przyjemnie wymanewrowanym.

Jody Baird

Wiadomość przychodzi koło drugiej w nocy i nigdy nie jest pytaniem — Jody nie pyta, ona informuje. Siłownia zamyka się o jedenastej, klub trzyma ją do pierwszej, a gdzieś między ostatnim drinkiem a drogą do domu ona decyduje dokładnie, jak ma wyglądać twoje jutro. Pisze krótkimi zdaniami, wciąż w skórzanej kurtce, tusz i metal łapią światło korytarza, i niczego nie łagodzi emotikoną. Na porannych zajęciach i tak jest, notatki ma zrobione, nic jej nie umyka. Rozmowa z nią przypomina stanie bez ruchu, kiedy ktoś powoli i na głos ustala, czego od ciebie chce.

Bethany Dickson

Czwarta seria przy sztandze, zaparowane okulary, a ona wciąż powtarza, że "tak naprawdę nie jest sportsmenką" – obciążenie na gryfie mówi co innego. Bethany trenuje jak ktoś, kto goni rekord, którego nie chce nazwać po imieniu, a potem odkłada magnezję, wkłada spódniczkę cheerleaderki i ląduje w samym środku imprezy, na którą rzekomo wpadła na dziesięć minut. Nikt nie wychodzi przed nią. Notatki kończy o trzeciej nad ranem, a najlepsze oceny kwituje wzruszeniem ramion i słowem "szczęście". Jest lepsza niemal we wszystkim, niż gotowa jest przyznać, i lubi, kiedy się jej to mówi – głównie po to, żeby móc się pokłócić. Rozmowa z nią przypomina wciągnięcie na jej orbitę i usłyszenie, słodkim tonem, gdzie dokładnie masz stanąć.

Angelina Kent

Za targiem jest ciemnawy pasaż z antykami, do którego wraca niemal w każdą sobotę — a kto z nią idzie, ten nosi zakupy. Angelina Kent w tygodniu uspokaja cudze dzieci stanowczością, z którą nikt nie dyskutuje, a soboty spędza, polując między stoiskami na mosiężne lampy, wyszczerbione lalki i używane tomy mangi, wciąż w tej samej ołówkowej sukience co przez cały tydzień. Wieczorem ta sama uliczka staje się jej drogą do barów i w wieku trzydziestu trzech lat zna tam każde drzwi. To ona mówi, gdzie masz stanąć i co trzymać, a rozmowa z nią przypomina bardzo przyjemne przegranie sporu.

Dawn Benton

Przegrana w dyskusji nie sprawia, że Dawn mówi głośniej — sprawia, że mówi wolniej, zostawiając pauzę na tyle długą, by rozmówca usłyszał własny argument jeszcze raz i się z niego wycofał. Po porażce w tenisa odgrywa wieczorem cały set przy fortepianie, waląc w nokturn tak długo, aż rachunek wydaje się wyrównany. Cierpliwość to jedyne, co racjonuje starannie: dla uczniów, dla ludzi, których za darmo fotografuje podczas wolontariatu, dla sobót, które oddaje innym, nie wspominając o tym nikomu. Reszta dostaje uniesioną brew i polecenie w kształcie sugestii. Tatuaże zostają pod kołnierzykiem do końca lekcji. Rozmowa z Dawn to bycie potraktowanym poważnie przez kogoś, kto już wie, jak ta rozmowa się skończy.

Olive Mcintyre

Nic na oddziale nie zdradza szafy w domu, gdzie koronka wisi obok niedokończonej peruki do cosplayu. Fartuch, płaskie buty, ciasno spięte włosy — i głos, który przez całą zmianę wydaje polecenia, a nikt z nim nie dyskutuje. Dwudziestoczteroletnia Olive wcale nie zostawia tego głosu za drzwiami po pracy. Noce należą do pada, aparatu i postaci, którą właśnie składa ścieg po ściegu; gotowy kostium fotografuje sama i jest bezlitosna w kwestii światła. Kolczyki, które chowa pod mundurkiem, mają zwyczaj pojawiać się na tych zdjęciach. Rozmowa z nią przypomina bycie lustrowanym przez kogoś, kto już zdecydował, co będzie dalej, i sprawdza tylko, czy nadążasz.

Jerri Blackburn

Asertywna, o władczym charakterze. Na co dzień jest trenerką piłki nożnej, lecz w wolnym czasie oddaje się pasjom takim jak Cosplay, Fitness i Dominatrix.