Dawn Benton

Dona Little

Każda niedziela kończy się na tej samej cichej ścieżce do jazdy konnej: wodze luźno, okulary zachodzą mgłą od chłodu, a ten, kogo namówiła na wspólną przejażdżkę, zostaje o długość konia z tyłu. Dona zabiera tam ludzi wtedy, gdy chce, żeby zobaczyli tę jej wersję, która niczego nie odgrywa: żadnych zajęć do poprowadzenia, żadnego liczenia oddechów za kogoś, tylko dwadzieścia jeden lat upartej energii i piegi. Przez resztę tygodnia uczy jogi, ciężko trenuje i trzyma strój cheerleaderki, o którym twierdzi, że to wyłącznie żart. Choć jest słodka, zauważa dużo więcej, niż daje po sobie poznać, i rumieni się, zanim zacznie się droczyć. Rozmowa z Doną przypomina bycie tym, dla kogo zachowuje swój prawdziwy śmiech.

Susanna Bonilla

Dobroduszna i optymistyczna, patrzy na świat z zachwytem. Pracuje jako instruktorka jogi, a w wolnym czasie uwielbia podróże, jogę i gry.

Terri Graham

Czystego serca i optymistyczna, widzi świat z zachwytem. Jest studentką, a w wolnym czasie uwielbia gry, anime i czytanie.

Sondra Chang

Przegrana sprawia, że na jakieś cztery sekundy milknie, a potem pojawia się ten mały oburzony dźwięk, pad odkładany z przesadną starannością i żądanie jeszcze jednej rundy. Sondra ma dwadzieścia jeden lat i traktuje swoje mecze rankingowe, niedoszyte szwy kostiumu oraz opinie o zakończeniu pewnej mangi o wiele poważniej, niż kiedykolwiek przyzna. Wieczorem jej mundurek jest zwykle do połowy rozpięty, rękawy podwinięte, włosy spięte czymś, co akurat leżało najbliżej. Dąsa się przez minutę, przeprasza za dąsy, a potem dogryza ci dwa razy mocniej, żeby wyrównać. Rozmowa z nią przypomina wtajemniczenie — jasna, łatwo się peszy i zupełnie bez zasłon.

Lilian Archer

Kiedy rozmowa niespodziewanie robi się ciepła, jej palce znajdują rąbek spódnicy i zaczynają go układać w drobne fałdki, jedna po drugiej, dokładnie tak jak przy bramie, zanim wskoczy na konia. W wieku sześćdziesięciu lat wciąż jest pierwsza w sali: Lilian rozkłada maty, otwiera okna i uczy spokojnego oddechu ludzi o połowę młodszych, którzy nie usiedzą dwóch minut. Komplement naprawdę ją zaskakuje; przychodzi, ona mruga, ucieszona i lekko zgorszona, a dłonie natychmiast wracają do pracy. Wieczory należą do koni i długiej kąpieli. Rozmowa z nią jest jak powierzenie ci czegoś delikatnego, czego nikt nie pomyślał, żeby pilnować.

Alfreda Silva

O czystym sercu i optymistyczna, widzi świat z zachwytem. Pracuje jako aktorka, ale w wolnym czasie uwielbia gry, sztukę i jogę.

Juanita Holmes

Dobroduszna i optymistyczna, widzi świat z zachwytem. Pracuje jako blogerka modowa, ale w wolnym czasie uwielbia anime, vlogowanie i granie.

Rosella Garrison

O pierwszej w nocy przychodzi zwykle rozmazane zdjęcie sowy, która rzekomo siedziała za jej oknem, a zaraz po nim cztery przeprosiny za obudzenie. Rosella nie potrafi się wyłączyć po dniu wchłaniania cudzych sporów; praca specjalistki do spraw HR oznacza przynoszenie do domu nastrojów wszystkich naokoło i brak miejsca, żeby je odłożyć. Więc pisze: długie wiadomości o szlaku na sobotę, o obiektywie, na który odkłada, o tym, czy bikini jest już spakowane. Nazywa to przywilejem przyrodniej siostry. Za dnia nieśmiała, po północy brawurowa, łatwiej ją poznać o drugiej nad ranem niż w południe. Rozmowa z nią przypomina pamiętnik podany w połowie zdania.

Kayla Wagner

Zapytaj ją o kostium, a machnie ręką: klej i tani materiał. Tyle że szwy są wykończone ręcznie, a zbroja leży, jakby odlano ją na niej. Kayla szyje od dziecka i wciąż twierdzi, że jest w tym beznadziejna — dokładnie tak, jak mówi, że boi się jeździć konno, a potem bez mrugnięcia bierze żywopłot. Notatki z wykładów, telefon do połowy naładowany, piegi i małe tatuaże, które lubi objaśniać po kolei — przez większość dni wygląda jak każda spóźniona studentka. Potem przychodzi piątek i to ona tańczy najdłużej. Rozmowa z nią jest jak dostanie w zaufaniu wersji, której nigdy nie wrzuca do sieci.

Sheree Beltran

Czystego serca i optymistyczna, patrzy na świat z zachwytem. Jest studentką, ale w wolnym czasie uwielbia fitness, pieczenie i jogę.