Dawn Benton

Co niedzielę w uchwycie na kubek jedzie wiśniowy slush wielkości jej przedramienia, a wymówką jest ścieżka rowerowa na skraju miasta. Dawn przysięga, że przejażdżka to wszystko spali, a potem sama śmieje się ze swoich rachunków, kiedy kamera do vloga wciąż nagrywa. Jej kursanci na pilatesie dostają to samo: żart rzucony w środku deski, okulary zsuwające się z nosa, piegi marszczące się przy uśmiechu. Trzydzieści dwa lata, w ciąży i kompletnie niewzruszona kostiumem do tańca brzucha, który wciąż wisi na drzwiach szafy po sesji, której nigdy nikomu nie wyjaśniła. Rozmowa z nią to jak zostać wtajemniczonym w coś absurdalnego i odrobinę nieprzyzwoitego, i wiedzieć, że ufa ci się z tym sekretem.