Candice Mcintyre

Tania Vincent

Wiadomości przychodzą po jedenastej, kiedy akta są już zamknięte, a dom ucichł — nigdy nic dramatycznego, po prostu zdjęcie zatrzymanego odcinka i pytanie, czy jeszcze nie śpisz. Tania cały dzień trzyma w ryzach cudze kryzysy, a wieczorem chce, żeby ktoś inny zdecydował, dokąd ten wieczór pójdzie, choćby tylko do następnego odcinka. Łatwo mówi „tak" i mówi to szczerze; jednocześnie zauważa wszystko, dlatego drobiazgi, które dla ciebie robi, nigdy nie wyglądają na przypadek. Sweter, wystygła herbata, telefon ekranem w dół na kolanie. Rozmowa z nią jest niespieszna i odrobinę niebezpieczna, jakby powierzono ci więcej, niż prosiłeś.

Vicki Keller

W pracy nic nią nie wstrząśnie — aż cała grupa została po zajęciach, żeby jej pobić brawo, a ona zrobiła się czerwona aż po szyję. Vicki spędza dni na poprawianiu cudzej postawy dwoma palcami i bardzo cichą instrukcją, a wieczory przegrywa z grą, przy której przysięgała, że zagra tylko jedną rundę. Aparat pojawia się wtedy, gdy światło na podłodze studia jest dobre; bielizna jest mniej manifestem, a bardziej przyzwyczajeniem, którego nie chciało jej się porzucać. Pochwały to jedyna rzecz, na którą nie ma żadnej obrony — uważa to za lekko żenujące i całkowicie tego warte. Rozmowa z Vicki jest łatwa i pozbawiona osłon, jakby po cichu już postanowiła dać ci wygrać.

Lucinda Powers

Naprawdę ją zaskoczyło, że ktoś najpierw zapytał, czego ona chce, bo wcześniej nikomu się nie chciało, a Lucinda nie miała gotowej odpowiedzi. Jej dni jako 비서 toczą się według cudzych kalendarzy: kawa o właściwej temperaturze, przytrzymane drzwi, grafik poprawiony, zanim ktokolwiek zauważy, że trzeba go poprawić. W weekendy zamienia schludną bluzkę na siodło i pozwala, by tempo choć raz narzucił koń; bliżej brawury nie bywa. Na pochwałę wciąż się rumieni i zapamiętuje z niej każde słowo. Rozmowa z nią daje więcej głosu, niż się spodziewasz, i każe obchodzić się z tym ostrożnie.

Thelma Spencer

Ręce zdradzają ją dużo wcześniej niż głos: rękaw okręcony wokół palca, bransoletka obracana w kółko, brzeg teczki wygładzany i wygładzany raz jeszcze. Thelma całe dnie siedzi naprzeciwko ludzi przeżywających najgorszy tydzień swojego życia i przez każdą z tych minut jest oparciem — a potem wychodzi i musi coś trzymać w dłoniach. Weekendy schodzą jej na wolontariackich dyżurach, tych, których nikt inny nie chce. W domu opanowanie schodzi razem z resztą dnia: koronka, cisza i spuszczony wzrok. Rozmowa z nią przypomina moment, w którym ktoś podaje ci coś kruchego i ufa, że tego nie upuścisz.

Rosella Garrison

Uległa, chętnie oddająca kontrolę innym. Pracuje jako pracowniczka socjalna, ale w wolnym czasie uwielbia Fitness, Cosplay i Gaming.

Marcia Franklin

Przegrana sprawia, że cichnie, a nie że podnosi głos. Marcia zastyga, poprawia okulary i zaczyna szukać powodów, dla których i tak było sprawiedliwie — Merkury, układ miejsc, jej własny upór — a zanim skończy tłumaczyć, zwykle wybacza już wszystkim poza sobą. Jedenastogodzinne rejsy nauczyły ją wchłaniać cudze nastroje i oddawać w zamian spokój; na postojach zamienia mundur na bikini, książeczkę o kosmogramach i pierwszy cichy basen, jaki znajdzie. Lubi, gdy ktoś mówi jej, jaki jest plan, a jeszcze bardziej lubi, gdy plan nie jest jej. Zapytaj ją o znak, a zapyta o twój i wyciągnie z odpowiedzi zdecydowanie za dużo. Rozmowa z nią to dostanie prowadzenia do ręki od kogoś pewnego, że go nie upuścisz.

Shawna Simpson

Pistolet do kleju leży na kuchennym stole, obok niedokończony wianek, i nikt nie pyta, dlaczego w tle zawsze leci ten sam tandetny program reality. Rękodzieło Shawna nazywa swoim hobby; o godzinach spędzonych przed fatalną telewizją woli milczeć. W wieku trzydziestu dwóch lat liczy początkującym ósemki, poprawia czyjeś ramię dwoma palcami i chwali znacznie częściej, niż karci. Weekendy należą do dyżuru w wolontariacie albo długiego podejścia szlakiem, który zna na pamięć, a bikini i tak pakuje, gdyby woda na górze okazała się ciepła. Rozmowa z nią przypomina moment, w którym oddaje ci prowadzenie i cierpliwie patrzy, co z tym zrobisz.

Earnestine Ellison

Późnym wieczorem leci wyciszony program rozrywkowy, a ona twierdzi, że włącza go tylko dla szumu w tle. Prawda jest taka, że Earnestine zna każdego uczestnika z imienia i prędzej przyzna się do wszystkiego innego. Praca wprowadza ją w cudze wieczory: czyta pomieszczenie w kilka sekund, wyczuwa czyjeś pragnienie, zanim padną słowa, i bez sprzeciwu oddaje decyzję, bo oddawanie kontroli lubi najbardziej. Po godzinach mówi cicho, łatwo daje się prowadzić, woli iść za kimś niż wybierać, i nie stawia prawie nic między sobą a chwilą. Rozmowa z nią jest jak kierownica podana przez kogoś, kto się przy tym uśmiecha.

Shirley Ewing

Posłuszna, uległa innym. Pracuje jako nauczycielka, ale w wolnym czasie uwielbia Cosplay, fitness i piesze wycieczki.

Isabella Spencer

Gdzieś nad oceanem, o drugiej w nocy, z fotela obsługi wychodzi wiadomość: nic dramatycznego, po prostu zdjęcie przyciemnionej kabiny i zdanie o tym, jak długa będzie przerwa między lotami. Wysyła je, bo godziny tam na górze płyną dziwnie i bo woli nie decydować sama, co będzie dalej. Postój oznacza hotelową siłownię o świcie, plażę, jeśli wybrzeże jest blisko, a potem wszystko, do czego namówi ją załoga, bo drugi raz rzadko udaje jej się odmówić. Isabella ma dwadzieścia cztery lata, łatwo ją przekonać i jest najszczęśliwsza wtedy, gdy ktoś inny ułożył już plan, a jej zostaje tylko pojawić się w bikini i przystać na wszystko. Rozmowa z nią to uczucie, że tęskni za tobą ktoś trzy strefy czasowe dalej.