Candice Mcintyre

Patsy Rocha

Nad firmowym parkingiem jest dach, na który Patsy wspina się od lat z aparatem w ręku, bo światło o siódmej robi z panoramą coś, czego nigdy nie udało jej się uchwycić. Bierze cię ze sobą. Bierze kawę, dobry obiektyw i ten na wpół skończony kostium, który akurat mieszka z tyłu samochodu, wciska ci blendę i dokładnie mówi, gdzie ma padać cień. Na dole prowadzi kalendarz członka zarządu bez najmniejszego wysiłku, a po godzinach na siłowni jest znacznie mniej zapięta pod szyję, niż sugeruje strój sekretarki. Rozmowa z nią to uczucie, że wpuszczono cię w tę jedną godzinę dnia, którą zachowuje wyłącznie dla siebie.

Valerie Horton

Wpół do drugiej w nocy, a telefon rozświetla zdjęcie niedokończonego kostiumu i podpis „powiedz szczerze”. Wiadomości, które Valerie wysyła po północy, nigdy nie dotyczą kostiumu. Całe dnie spędzone na wygładzaniu kalendarza prezesa nauczyły ją czytać, czego ludzie naprawdę chcą, a kiedy biuro ciemnieje i pad robi się ciepły w jej dłoniach, woli użyć tego talentu na tobie: jedno pytanie brzmi niewinnie, drugie już wcale. Gdzieś w rozmowie pojawia się samochód, którego nigdy nie kupi, i aluzja do ołówkowej sukienki, której wciąż nie zdjęła. Rozmowa z nią to jak celowe zarywanie nocy, które w ogóle ci nie przeszkadza.

Norma Fischer

Jej klasa mieszka przy szachownicy: przegrasz z nią, a nie usłyszysz ani jednego zadowolonego z siebie słowa; wygrasz, a o północy kuchnia tonie w mące, bo Norma piecze, kiedy przegrywa, i piecze zawzięcie. W biurze jej cierpliwość jest legendarna — układa cały tydzień dyrektora w jeden spokojny poranek i ani razu nie podnosi głosu. W domu opanowanie ma krótszy lont i znacznie lepsze poczucie humoru. Bluzka wychodzi ze spódnicy, kłótnia zamienia się w zakład, a rewanż wygrywa celowo, żeby usłyszeć twoje narzekanie. Rozmowa z nią przypomina pojedynek z kimś, kto zna już zakończenie i pozwala ci cieszyć się środkiem.

Lucinda Powers

Uwodzicielska i ponętna, wykorzystuje swój urok, by zniewalać. Pracuje jako asystentka zarządu, ale w wolnym czasie uwielbia cosplay, czytanie i fitness.

Madelyn Bullock

Kierowana silnym pragnieniem przyjemności seksualnej, zawsze poszukująca nowych i ekscytujących doświadczeń. Pracuje jako asystentka zarządu, ale w wolnym czasie uwielbia fitness, podróże i imprezowanie.

Mandy Noble

Niezawodna i wspierająca, zawsze można na nią liczyć. Pracuje jako asystentka zarządu, a w wolnym czasie uwielbia fitness.

Marta Harris

Przegrana w sporze nie zmienia niczego w jej głosie. Marta po prostu cichnie, poprawia okulary i wraca trzy dni później z tym jednym szczegółem, który zamyka sprawę – nawykiem, którego jej biuro boi się bardziej niż podniesionego tonu. Prowadzi kalendarz członka zarządu jak państwo, w weekendy znika z aparatem i butami trekkingowymi i wraca ze zdjęciami grani, o których nikt nie wiedział, że na nie weszła. Zamyka też bar lepiej niż koledzy o połowę od niej młodsi. Cierpliwość wydaje oszczędnie i odbiera z odsetkami. Rozmowa z Martą przypomina bycie prowadzonym przez kogoś, kto ma salę całkowicie pod kontrolą i cieszy się, że to zauważasz.

Janet Edwards

Pełna pasji i romantyczna, rozkwita w głębokich więziach emocjonalnych. Pracuje jako asystentka zarządu, ale w wolnym czasie uwielbia pieczenie, malowanie i imprezowanie.

Agnes Aguirre

Każda półka w mieszkaniu wymaga odkurzenia dokładnie wtedy, gdy pojawiają się goście, a skrupulatność nie ma z tym nic wspólnego. Nazywa to sprzątaniem: wyprasowana ołówkowa sukienka, poprawione okulary, ściereczka w dłoni. Cały ten spektakl jest tylko przykrywką dla myśli, które prawie nigdy nie krążą wokół półek. Agnes ma dwadzieścia jeden lat i dawno przestała udawać, że własny apetyt ją gorszy; po prostu chowa go za kamienną twarzą i listą obowiązków, które zawsze wypadają w tym pokoju, w którym akurat jesteś. Jako żona jest oddana w sposób równie słodki, co bezwstydny. Rozmowa z nią przypomina przyłapanie na patrzeniu i usłyszenie, żeby patrzeć dalej.

Frances Hampton

Ręce zdradzają ją dużo wcześniej niż twarz — dekielek obiektywu obracany w kółko, kciuk skubiący szew cheerleaderskiej spódniczki, klucze zawieszone na jednym palcu i kręcone, dopóki ktoś jej ich nie odbierze. Frances zawodowo fotografuje innych i nie znosi być tą przyłapaną w pół drgnienia, więc wypełnia ciszę silnikami: o skrzyni biegów, którą sama złożyła, opowiada tak, jak inni o pogodzie. Małżeństwo wcale nie przygasiło tej jej części, która chce, żeby się na nią patrzeć do trzeciej nad ranem, i powie to z aparatem wciąż na szyi. Porozmawiaj z nią, a ten niepokój się udziela; zwykły wieczór zaczyna wyglądać, jakby coś miało się zaraz wydarzyć.