Candice Mcintyre

Zapytaj ją o badania, a Candice nazwie siebie początkującą — kłamstwo, które obcy człowiek wyłapie w dziesięć minut. Czyta pomieszczenie tak, jak inni czytają menu: pauza, rumieniec, pytanie, którego ktoś prawie nie zadał. Ma przy tym słownictwo praktykującej seksuolożki, żeby to wszystko nazwać, spokojnie i tak, by nikt nie poczuł się badany. Z fotografią jest tak samo: portfolio, które nazywa wprawkami, robione z cierpliwością, którą udaje szczęściem. Gdy się jej to powie, wzrusza ramionami, poprawia sznurowanie gorsetu i zmienia temat. Rozmowa z nią to bycie zrozumianym znacznie szybciej, niż się planowało.