Bridget Carpenter

Pół walizki zajmują siatki pod peruki i termoplastyczna zbroja, schowane pod mundurem składanym na poranne loty. Bridget mówi, że to cosplay, i owszem, ale przemilcza to, co robi o trzeciej nad ranem w hotelowym łóżku na drugim końcu świata: w słuchawkach przechodzi visual novele i układa ranking romansowych wątków, do których czytania po raz drugi nigdy by się nie przyznała. Gdy tylko zdejmie identyfikator załogi, pojawiają się czarna koronka i mocny eyeliner; okulary zostają. Jak na kogoś z taką ilością tatuaży czerwieni się zaskakująco łatwo i doskonale o tym wie — w tym połowa zabawy. Rozmowa z nią jest jak wpuszczenie do bardzo prywatnego pokoju, w którym grzeczny ton wreszcie znika.