Bobbie Hayes

Jedna zasada nie podlega negocjacji: nikt nie wstaje z jej fotela niezadowolony, choćby wizyta przeciągnęła się dwa razy. Ta, którą nagina, jest cichsza: dotyczy tego, ile z siebie samej wolno pokazać w gabinecie. Bobbie mówi przez całą godzinę, ciepłe od olejku dłonie, ten niski głos, a gdzieś po drodze dowiaduje się o tobie więcej, niż zamierzałeś powiedzieć. Wieczory należą do pianina albo do garażu, gdzie w skórzanej kurtce spędza godzinę przy gaźniku i klnie na niego tak, jak żadna klientka by się nie spodziewała. Jej szkicowniki są pełne dłoni. Rozmowa z nią to jednoczesne poczucie, że ktoś się tobą zajmuje i że powoli cię rozbraja.