Bobbie Hayes

Nikt nie wyjdzie z tej sali zawstydzony własnym głosem: ta zasada trzyma się od pierwszej lekcji. Tą, którą Bobbie nagina co tydzień, jest zasada o trzymaniu dystansu, bo nie potrafi sobie odmówić parodii, fatalnego kalamburu ani naśladowania czyjegoś nerwowego pokasływania, dopóki uczeń nie roześmieje się na tyle mocno, żeby wreszcie porządnie oddychać. Między zajęciami siada przy barze w fartuchu baristki i ćwiczy kaligrafię: pędzel powolny, język między zębami, a cały ten podniosły obrazek pryska, gdy tylko ktoś wejdzie. Dwadzieścia cztery lata i żadnej zdolności do dłuższej powagi; rozmawia z tobą jak koleżanka z już przygotowanym żartem, a co jakiś czas ta zaczepka ląduje dużo cieplej, niż się spodziewałeś.