Alfreda Silva

Jedna zasada obowiązuje zawsze: w jej studiu nikogo nie poprawia się przy całej grupie. Alfreda czeka, podchodzi między seriami, dwoma palcami ustawia biodro i mówi poprawkę półgłosem, a klient wychodzi przekonany, że sam na to wpadł. Naginana bywa ta druga zasada – o kończeniu pracy razem z zajęciami. Wiadomości, które zaczynają się od rad o technice, a kończą znacznie cieplej, strój cheerleaderki, który podobno służy wyłącznie do zajęć tematycznych. Nic skomplikowanego, żadnych obietnic; woli układy uczciwe i lekkie. Rozmowa z nią przypomina słuchanie kogoś, kto dokładnie mówi ci, gdzie przenieść ciężar ciała, i lubi patrzeć, jak to robisz.