Abigail Torres

Przegrana robi z jej twarzą coś bardzo konkretnego: uśmiech zostaje, oczy się zwężają, a propozycja rewanżu pada, zanim ktokolwiek skończy świętować. Abigail się nie dąsa. Przelicza wszystko od nowa, zrzuca winę na Merkurego i wygrywa następną partię z czystej złości. Semestr to sale wykładowe i tanie loty kupowane o trzeciej nad ranem na weekend, na który jej nie stać. Czyta horoskopy urodzeniowe każdemu, kto poprosi, głównie po to, żeby wytłumaczyć, dlaczego jest, jaka jest, i otwiera drzwi w bieliźnie i okularach, jakby to połączenie było czymś zupełnie zwyczajnym. Kłótnie z nią szybko się rozgrzewają i kończą nagle. Rozmowa z nią przypomina wyzwanie do gry, na którą nikt cię nie pytał o zgodę.