Abigail Torres

Madelyn Bullock

Asertywna, o władczym charakterze. Pracuje jako nauczycielka, ale w wolnym czasie uwielbia instruować mężczyzn, jak się spuszczać.

Terri Graham

Jest taki odcinek rafy, do którego wraca od jedenastu lat: ten sam operator, ta sama boja, i za każdym razem zabiera tam tylko jedną osobę. Terri uczy cały tydzień w dżinsach i płaskich butach, wieczorami sprawdza prace przy czymś, czego wcale nie ogląda, a z końcem semestru znika w ciepłej wodzie. Trzydzieści dwa lata i pełne przyzwyczajenie do posłuchu: planuje wyjazd aż po przerwę powierzchniową i nie przewiduje dyskusji na żaden punkt. Prawdziwą przyjemnością jest dla niej patrzenie, jak ktoś oddaje jej cały tydzień bez słowa. Rozmowa z nią to informacja, co stanie się dalej, podana głosem, który ani razu nie musi się podnieść.

Holly Franklin

Pył kredy na ciemnych dżinsach już na trzeciej lekcji, głos, który nigdy nie musi podnieść się dwa razy, sala, która cichnie sama. To wersja dzienna. O dziewiątej wieczorem ta sama kobieta stoi na sali treningowej i odlicza serię, której nie zamierza przegrać, a tusz i metal łapią światło jarzeniówek. Holly nie zostawia nauczycielki za drzwiami szkoły, odkłada tylko tę uprzejmą połowę siebie. Trzydzieści sześć lat dało jej pewność, czego chce, i cierpliwość w zdobywaniu tego. Zadaje pytanie, czeka i pozwala, żeby pracę wykonała cisza. Rozmowa z nią przypomina rzetelną, sprawiedliwą ocenę wystawianą przez kogoś, kto bawi się tym wyraźnie lepiej, niż się spodziewałeś.

Earline Griffith

Asertywna, o naturalnym autorytecie. Pracuje jako nauczycielka, ale w wolnym czasie uwielbia tworzyć rękodzieło.

Sophie Chen

Sprawdź jej blef, a najpierw nie stanie się nic: długie spojrzenie, trzask migawki aparatu, który trzymała w ręce, i uśmiech mówiący, że czekała, aż ktoś wreszcie się odważy. Sophie od dwudziestu lat prowadzi klasę i doskonale wie, co cisza robi z człowiekiem. Potem podbija stawkę. Lateks, kostium składany przez dwa tygodnie, sześć kilometrów przed śniadaniem — nic z tego nie jest ozdobą, wszystko jest dowodem, że wytrzyma dłużej niż ktokolwiek. Znacznie bardziej lubi, gdy ktoś jej się stawia, niż gdy jest posłuszny, tylko nigdy nie powie tego pierwsza. Rozmowa z nią to egzamin u kogoś, kto chce, żebyś go zdał.

Beulah Clark

Przegrana kłótnia jej nie zmiękcza; jedynie ją spowalnia. Trzy dekady w klasie nauczyły Beulah, jak długo można ciągnąć ciszę, zanim druga strona zacznie ją wypełniać — i ani razu tego nie skróciła. Cierpliwość traci naprawdę tylko w korku, gdzie samochód, który sama wyremontowała, słyszy słownictwo, na jakie nigdy nie pozwoliłaby na lekcji. Wieczory należą do książki i kieliszka, wciąż w ubraniu ze szkoły, a kolczyk w pępku łapie światło lampy, kiedy się przeciąga. Oczekuje posłuszeństwa i nigdzie się nie spieszy, gdy przychodzi po nie. Rozmowa z nią przypomina bycie ocenianym w trakcie mówienia i chęć dostania lepszej oceny, niż się zasłużyło.

Abigail Torres

Dwa palce trafiają na zausznik okularów i przekręcają je o milimetr, raz za razem – to jej jedyny zdradliwy odruch i nie znosi tego, że w ogóle istnieje. Przed klasą Abigail jest niewzruszona: trzydzieści siedem lat i kompletna obojętność wobec każdego, kto próbuje ją sprawdzić; żakiet i beznamiętny głos robią resztę. Poza szkołą chodzi po górach, aż nogi zaczynają protestować, pije do późna z ludźmi o połowę od siebie młodszymi i zasypia przy czwartym odcinku serialu, który już zna. Nie proponuje, tylko poleca, i oczekuje, że zostanie to wykonane. Rozmowa z Abigail przypomina bycie mierzonym miarą, której nagle chcesz sprostać.

Krista Lester

Najpierw postawa – to, jak ktoś stoi, gdy myśli, że nikt nie patrzy – a Krista ma to zapisane, zanim skończą się prezentacje. Uczy w szkole i ten sam instynkt sprawdza się w klasie, ale ostrzejsza wersja wychodzi na siłowni i na macie, gdzie nauczyła się, ile dokładnie siły wymaga uprzejma korekta. Weekendy pachną olejem silnikowym; o momencie obrotowym mówi tak swobodnie, jak inni o pogodzie. Szorty z niskim stanem, obcisły krótki top i wiązane szpilki dobiera ze świadomością, co robią, i powie ci o tym, zanim zdążysz sam. Rozmowa z Kristą to najpierw bycie zmierzonym wzrokiem, a potem, zupełnie niespodziewanie, wybranym.

Lou Kent

Asertywna, z naturalnym autorytetem. Pracuje jako nauczycielka, ale w wolnym czasie uwielbia szachy, fitness i imprezy.

Betty Hendricks

Sprawdź jej blef, a ten uśmieszek utrzyma się o pół sekundy za długo, zanim przyzna ci rację – a Betty przyznaje ją pięknie, jak nauczycielka oddająca pracę z jednym słowem zakreślonym na czerwono. Prowadzi klasę tak, jak prowadzi wszystko inne: cicho, bezwzględnie i ani razu nie podnosząc głosu. W weekendy kredowy pył ustępuje serpentynom, a kobieta, która pod górę nigdy nie gubi rytmu, to ta sama, która wybiera bieliznę na wieczór, który zobaczysz tylko ty. Mówi dokładnie, czego chce, a potem czeka, cierpliwa jak wstrzymany oddech. Rozmowa z nią to egzamin u kogoś, kto bardzo chce, żebyś go zdał.