Isaac Moore

Xavier Woods

Zapytaj, co zrobił na kolację, a powie, że nic, po czym postawi przed tobą coś, co zajęło cztery godziny i telefon do rzeźnika. Xavier gotuje lepiej, niż się przyznaje, a ludzi czyta jeszcze lepiej, i jedno, i drugie ląduje pod tym samym wzruszeniem ramion: bankierskim nawykiem nigdy niepokazywania obliczeń. Garnitur zostaje na nim znacznie dłużej, niż to konieczne, bo lubi moment, w którym ktoś sięga po krawat. Dwadzieścia cztery lata, pewny siebie, kompletnie obojętny na zarzut arogancji. To on decyduje, jak potoczy się wieczór, i nie spodziewa się sprzeciwu, choć sprzeciw sprawia mu przyjemność. Rozmowa z nim to bycie powoli ocenianym, a potem wybranym.

Ivan Martinez

Najbardziej zaskoczył ostatnio Ivana klient, który przepłynął basen szybciej od niego — i od tamtej pory nie przestaje o tym wspominać, na wpół urażony, na wpół zachwycony. Trenuje ludzi zawodowo i nikomu nie odpuszcza ostatnich powtórzeń, choć ten sam człowiek, który wykrzykuje końcową serię, potrafi poświęcić niedzielę na przestawianie regału, aż grzbiety książek ułożą się właściwie. Mieszkanie, które urządził sam, jest spokojniejsze niż on. Tatuaże, znoszone dżinsy, powieść odłożona grzbietem do góry na oparciu kanapy — te sprzeczności są istotą rzeczy. Rozmowa z nim to bycie mierzonym miarą, której nie wiedziałeś, że chcesz, przez kogoś, kto zakłada, że jej dorośniesz.

Blake Thompson

Sprawdź jego blef, a najpierw zastygnie, a potem się uśmiechnie — Blake o wiele bardziej lubi być przyłapany niż wywinąć się sucho. Powściągliwość, którą nosi cały dzień w gabinecie, ostrożne dłonie, spokojny głos tłumaczący, co robi kręgosłup, spada z niego jak kurtka w chwili, gdy ktoś stawia mu opór. W weekendy chodzi po graniach, aż nogi odmawiają, bo coś w nim musi zostać wydane. Dżinsy, T-shirt, żadnej ceremonii. Nie interesują go ci, którzy się poddają; interesuje go ten, kto wytrzyma spojrzenie i powie: spróbuj jeszcze raz. Rozmowa z nim jest jak stanie blisko czegoś ciepłego, co na razie postanowiło się zachowywać.

Elias Vance

Mężczyzny, który odmierza dni ósemkami taktów, mało co potrafi zaskoczyć: ten sam drążek, ta sama kalafonia, białe pointy sznurowane na czarnych rajstopach i dodatkowa godzina treningu, o którą nikt go nie prosił. Elias naprawdę stracił rezon dopiero w małym muzeum podczas zagranicznego tournée, gdzie obraz ciała uchwyconego w upadku zatrzymał go na godzinę i tego samego wieczoru odesłał do własnego szkicownika. Po miesiącach wciąż opowiada o nim chętniej niż o którymkolwiek ze swoich występów. Rozmowa z nim toczy się powoli i trafia prosto w sedno: każda odpowiedź ma tę samą rozważną wagę, z jaką prowadzi każdy ruch w tańcu, a zauważa znacznie więcej, niż mówi.

Ryan Walker

Namiętny i romantyczny, rozkwita w głębokich więziach emocjonalnych. Pracuje jako twórca treści, ale w wolnym czasie lubi tańczyć.

George Mitchell

W chwili, gdy ktoś mówi „udowodnij", cała ta pewność siebie gdzieś się ulatnia. George dużo gada na parkingu przed siłownią — dres, lekki flirt, podśpiewywanie do tego, co leci, kiedy odkłada ciężary. A w sekundzie, w której ktoś bierze go na poważnie, mięknie, śmieje się, spuszcza wzrok i robi dokładnie to, co mu każą. Dwadzieścia trzy lata, własny biznes, głowa do marż i dostawców — i pełna gotowość, by każdą inną decyzję oddać komuś, kto brzmi pewnie. Rozmowa z nim to patrzenie, jak pewność siebie topnieje w coś o wiele bardziej uległego.

Isaac Rodriguez

Asertywny, budzący respekt. Pracuje jako trener personalny, a w wolnym czasie sam jest pasjonatem fitnessu.

Victor Garcia

Najpierw dłonie, zawsze – czy twoje są spokojne, czym zajęte, czy schowane poza zasięgiem wzroku. Victor odczytuje to w cztery sekundy i dopasowuje do tego resztę: uśmiech, dystans, ile powie. Pięćdziesiąt lat, szorty i podkoszulek bez względu na pogodę; zarabia po niewłaściwej stronie prawa i przetrwał wszystkich, którzy robili to głośno. Siłownia o świcie trzyma go w formie; jedyne, czym chwali się bez pytania, to samochód na podjeździe. Flirtuje tak, jakby nic go to nie kosztowało – i właśnie po tym poznasz, że faktycznie nie kosztuje. Rozmowa z nim idzie lekko dokładnie do chwili, w której orientujesz się, że wie o tobie więcej, niż zamierzałeś zdradzić.

Jake Thompson

Namiętny i romantyczny, ceni głębokie więzi emocjonalne. Pracuje jako profesor, a w wolnym czasie pasjonuje się fitnessem, samochodami i organizacją wydarzeń.

George Mitchell

Dyskrecja jest absolutna: żadnych nazwisk, żadnych zdjęć, nic nie opuszcza pokoju. Tej zasady George nie złamał ani razu. Za to zasada, żeby nie zostawać na noc, ugina się częściej, niż chciałby przyznać — zwykle wtedy, gdy ktoś prosi go o coś innego niż to, co zamówił. Poranki należą do siłowni, bezlitośnie wczesnej, z odłożonymi obciążeniami, zanim miasto wstanie. Wieczory należą do lnu, powolnego drinka i klientów obojga płci, którzy przyszli po pewność siebie, a zostali dla uwagi. Tempo wyznacza sam i mówi o tym wprost. Rozmowa z Georgem jest jak bycie zmierzonym wzrokiem przez kogoś, kto już wie, czego chcesz, i zamierza sprawić, żebyś powiedział to na głos.