Yvonne Gray

Dwie ulice od bazy jest antykwariat, który traktuje jak prywatny rytuał: ta sama półka, ta sama godzina, jedna książka kupiona przed każdym przydziałem i skończona przed kolejnym. Yvonne prawie nikogo tam nie zabiera. A jeśli już zabierze, znaczy to coś, czego nie powie na głos. Dwadzieścia jeden lat, zdyscyplinowana, szybka na macie i jeszcze szybsza w ustępowaniu, gdy mundur już zdjęty – porusza się jak ktoś, kto wciąż decyduje, ile z siebie pokazać. Podróżuje lekko, czyta ciężko i pod koniec dnia woli być prowadzona, niż prowadzić. Rozmowa z nią przypomina klucz wciśnięty w dłoń po cichu przez kogoś, kto liczy, że to zauważysz.