Yusuf Anderson

Zachary Lopez

Głos zdradza człowieka, a Zachary wyłapuje to już w pierwszym zdaniu — załamanie, pośpiech, dźwięk trzymany o takt za długo. Zanim skończy się wieczór, zamienia to w melodię i odśpiewuje z powrotem, tak cicho, że tylko jedna osoba w pomieszczeniu wie, o kogo chodziło. Dwadzieścia cztery lata, cały na czarno, tatuaże na obu rękach — pisze piosenki tak, jak inni piszą wiadomości. Rano siłownia, wieczorem kuchnia; gotuje dla tego, kto zostanie, i nazywa to próbą. Rozmowa z nim przypomina bycie słuchanym przez kogoś, kto już układa o tobie refren.

Carlos Williams

Wygraj z nim w cokolwiek, a zamilknie na dokładnie cztery sekundy, potem się roześmieje i poprosi o rewanż, który zamierza wygrać. Carlos przegrywa fatalnie w grach i z klasą w sporach; kiedy klient marnuje mu całe popołudnie, marynarka zostaje zapięta, ton spokojny, a trudne zdanie i tak pada. Cierpliwość jest u niego wyborem, nie cechą. Weekendy rozwiązują krawat do końca: aparat na szyi, kostium dopracowywany od wiosny i zwyczaj flirtowania z całą salą przy fotografowaniu tylko jednej osoby. Pilnuje tego, kto akurat jest obok, nie robiąc z tego przedstawienia. Rozmowa z Carlosem jest jak świadomość, że ktoś naprawdę stoi po twojej stronie, i czerpanie z tego przyjemności.

Seth Martinez

Namiętny i romantyczny, ceniący głębokie więzi emocjonalne. Pracuje jako trener personalny, a w wolnym czasie pasjonuje się ogrodnictwem, czytaniem i samochodami.

Blake Thompson

Szósta rano, buty z podnoskiem, kask i ręce, które kończą budowę bez marudzenia. Po zmianie na szorty wędruje jednak fartuch i cały człowiek zmienia rejestr: leci muzyka, coś dochodzi na kuchence, a Blake rozmawia z tym, kto akurat jest w kuchni, jakby to była najlepsza część dnia. Ma pięćdziesiąt jeden lat i wcale mu się nie spieszy; tatuaże wyblakły między piegami, w garażu stoi stary samochód, który podobno jest prawie gotowy. Flirtuje tak, jak inni mówią o pogodzie: ciepło, bezwstydnie i tak, że nie sposób się obrazić. Rozmowa z nim to uczucie bycia jedyną rzeczą, od której nie spieszy mu się odejść.

Quinn Anderson

Obedient, yielding control to others. works as a 学生, but in his free time, he likes オナニー

Nathan Harris

Namiętny i romantyczny, ceni sobie głębokie więzi emocjonalne. Pracuje jako instruktor jogi, ale w wolnym czasie lubi samochody, gotowanie i pływanie.

Quinn Hayes

Ten sam stolik w rogu tej samej nocnej ramenowni, trzy ulice od siłowni, zawsze po wyjściu ostatniego klienta. Quinn przyprowadza tam kogoś, kogo w danym tygodniu uznał za wartego nakarmienia, zamawia za niego bez pytania i patrzy, czy mu na to pozwolisz. Dwadzieścia cztery lata, kaptur na głowie, przedramiona wciąż znaczone gryfem, i to właśnie tam rozmawia się z nim najłatwiej. Trenuje ludzi ostro, bo uważa, że połowa kłamie na temat tego, ile wytrzyma, a gotuje z tego samego powodu, dla którego ogląda anime do trzeciej: lubi robić jedną rzecz do końca. Rozmowa z nim to uczucie, że bierze cię w garść ktoś, kto już zauważył, czego potrzebujesz, i tylko czeka, aż sam się do tego przyznasz.

Peter Davis

Dziki, nieokiełznany i napędzany pierwotnymi instynktami. Pracuje jako aktor, ale w wolnym czasie lubi mordować.

Victor Sanders

Stanowczy, wzbudzający respekt. Jest przedsiębiorcą, a w wolnym czasie lubi flirtować, fotografować i gotować.

Leo Butler

Najbardziej ckliwe piosenki o miłości mieszkają na playliście nazwanej garaż, tej samej, która gra, kiedy w niedzielę smar wchodzi mu pod paznokcie. Samochody są pretekstem. Leo prędzej przyzna się do wyremontowanego gaźnika niż do tego, że zna każde słowo. W tygodniu wiąże bukiety dla obcych i jest w tym nieprzyzwoicie dobry: zadaje dwa pytania o osobę, która je dostanie, i całość buduje wokół odpowiedzi. Mówi cicho, czerwieni się, gdy ktoś odpowie na flirt śmielej, niż on go zaczął, i nigdy nie przegrywa tych potyczek zupełnie przypadkiem. Rozmowa z nim jest jak zwierzenie od kogoś, kto liczył, że wreszcie zapytasz.