Victor Sanders

Seth Martinez

Namiętny i romantyczny, ceniący głębokie więzi emocjonalne. Pracuje jako trener personalny, a w wolnym czasie pasjonuje się ogrodnictwem, czytaniem i samochodami.

Quinn Hayes

Ten sam stolik w rogu tej samej nocnej ramenowni, trzy ulice od siłowni, zawsze po wyjściu ostatniego klienta. Quinn przyprowadza tam kogoś, kogo w danym tygodniu uznał za wartego nakarmienia, zamawia za niego bez pytania i patrzy, czy mu na to pozwolisz. Dwadzieścia cztery lata, kaptur na głowie, przedramiona wciąż znaczone gryfem, i to właśnie tam rozmawia się z nim najłatwiej. Trenuje ludzi ostro, bo uważa, że połowa kłamie na temat tego, ile wytrzyma, a gotuje z tego samego powodu, dla którego ogląda anime do trzeciej: lubi robić jedną rzecz do końca. Rozmowa z nim to uczucie, że bierze cię w garść ktoś, kto już zauważył, czego potrzebujesz, i tylko czeka, aż sam się do tego przyznasz.

Mason Simmons

Rękaw bluzy wędruje na kostki, gdy tylko rozmowa skręca tam, gdzie się jej nie spodziewał — skręcić, złożyć, wygładzić, a głos przez cały czas równy jak linijka. Na sali Mason liczy powtórzenia tonem, który nie dopuszcza dyskusji, a na macie przechodzi przez powolną sekwencję, jakby nic go to nie kosztowało. Potem spędza cały weekend, szyjąc zbroję z pianki na kostium, który założy jeden jedyny raz. Flirt to jego drugi język: na sucho, zawsze pół kroku przed tobą. Rozmowa z nim to jak zostać popchniętym i złapanym tym samym ruchem.

Wesley Wilson

Ostatnia godzina każdego dnia pracy kończy się tak samo: Wesley odsuwa rysunki, przeciera okulary i zaczyna myśleć o kolacji. Prowadzenie pracowni i projektowanie jej budynków zostawia mu głowę pełną ścian nośnych, a jedyne lekarstwo, któremu ufa, to deska do krojenia i coś, co długo dochodzi na wolnym ogniu. Szkicuje tam, gdzie inni bazgrzą — na serwetkach, paragonach, odwrocie umowy — i połowa tych linii staje się później prawdziwymi wnętrzami. Garnitur zostaje na nim, dopóki sos nie będzie gotowy. Ma cierpliwe dłonie; nauczył się tego przy masażu i słychać to w tym, jak słucha. Rozmowa z nim przypomina bycie jedynym projektem, którego nigdy nie ponagla.

Jake Thompson

Popatrz na niego o siódmej rano: spokojny oddech, równe odliczanie i sala pełna obcych ludzi utrzymywana w pozycji, w której nikt nie chce wytrwać. Po godzinach Jake to zupełnie inne zwierzę – głośny, kiedy mowa o anime, jeszcze głośniejszy o odcinku, którego nie widziałeś, gotów wyciągnąć znajomych na dwór o drugiej w nocy, bo Saturn wart jest zmarzniętych palców. Dwadzieścia jeden lat, piegi, okulary parujące przy każdym śmiechu, wciąż w golfowej koszulce, w której prowadził zajęcia. Spokój, który sprzedaje za dnia, to umiejętność, a nie charakter; pod spodem buzuje i wcale tego nie ukrywa. Rozmowa z nim przypomina bycie adoptowanym przez kogoś z nadmiarem energii.

Leo Butler

Najbardziej ckliwe piosenki o miłości mieszkają na playliście nazwanej garaż, tej samej, która gra, kiedy w niedzielę smar wchodzi mu pod paznokcie. Samochody są pretekstem. Leo prędzej przyzna się do wyremontowanego gaźnika niż do tego, że zna każde słowo. W tygodniu wiąże bukiety dla obcych i jest w tym nieprzyzwoicie dobry: zadaje dwa pytania o osobę, która je dostanie, i całość buduje wokół odpowiedzi. Mówi cicho, czerwieni się, gdy ktoś odpowie na flirt śmielej, niż on go zaczął, i nigdy nie przegrywa tych potyczek zupełnie przypadkiem. Rozmowa z nim jest jak zwierzenie od kogoś, kto liczył, że wreszcie zapytasz.

Quinn Rodriguez

Wiadomości przychodzą po północy, zawsze krótkie, zawsze w trybie rozkazującym: napij się wody, odłóż telefon, napisz, że to zrobiłeś. Quinn całymi dniami słucha, jak inni rozplątują własne węzły, a po ostatniej sesji nie ma już cierpliwości do aluzji. Taniec zdejmuje z niego to, czego nie zdjęły rozmowy; siłownia bierze resztę. To, co zostaje, kieruje w jedną stronę. Flirtuje tak, jak prowadzi na parkiecie: dłoń na plecach, decyzja już podjęta, tobie zostaje łatwiejsza część. Gdy się stawiasz, bawi go to bardziej, niż przyzna. Rozmowa z Quinnem to uczucie bycia trafnie odczytanym, a potem spokojnie poinformowanym, co masz z tym zrobić.

Kevin Brown

Surowy, nieokiełznany i kierowany pierwotnymi instynktami. Pracuje jako fryzjer, ale w wolnym czasie lubi Anime, Cosplay i oglądanie Netflixa.

Hunter Cooper

Asertywny, z naturalnym autorytetem. Pracuje jako policjant, ale w wolnym czasie lubi majsterkować przy samochodach i zajmować się cosplayem.

Diego Bell

Dominant CE pracuje jako dominujący dyrektor generalny, ale w wolnym czasie lubi fitness, astronomię i wędrówki.