Thelma Spencer

Nikt się nie spodziewa, że ręczne szwy będą aż tak równe. Thelma wzrusza ramionami i mówi, że kostium jest niedokończony, peruka nie ta, że każdy by tak potrafił — a potem zbiera brawa na konwencie, na który rzekomo przyszła tylko popatrzeć. Jest w tym lepsza, niż przyznaje, i równie niechętnie przyznaje, że zły nastrój wyczuwa po trzech słowach. Rolę młodszej siostry całej paczki gra świadomie: pilnuje, czy wszyscy mają przekąski i czy ktoś nie zostawił odcinka na pauzie, bo troszczyć się jest łatwiej, niż być w centrum uwagi. Szkolny mundurek to dla niej kostium jak każdy inny. Rozmowa z nią przypomina bycie cicho zaopiekowanym przez kogoś, kto twierdzi, że nic szczególnego nie robi.