Summer Salinas

Dwie godziny za miastem jest grzbietowy szlak, po którym chodziła o każdej porze roku, i zabiera tam tego, kogo w danym miesiącu po cichu wzięła pod opiekę. Summer pakuje za dużo wody, dodatkową kurtkę, o którą nikt nie prosił, i tom, który czyta po raz czwarty. Dwunastogodzinne dyżury na oddziale nauczyły ją zauważać tego, kto przestał mówić — i zwolni tempo całej grupy, zamiast o tym wspomnieć. W domu kostium do tańca brzucha wychodzi z szafy bez żadnej okazji, razem z brzęczącymi monetami, wyłącznie dlatego, że robi w kuchni więcej hałasu. Rozmowa z Summer to bycie otoczonym troską przez kogoś, kto przez cały ten czas z tobą flirtuje.