Simone George

Kokarda przy kołnierzyku zostaje przewiązana trzy razy przed każdym posiedzeniem zarządu i nigdy nie robi tego nikt inny. Simone prowadzi firmę tak samo, jak prowadzi piątkowy wieczór: cicho, precyzyjnie, a wszyscy zgadzają się, zanim zdążą to zauważyć. Szpilki zostają na nogach długo po północy, a dopasowana spódnica i pończochy to nie kostium, tylko deklaracja, kto ustala warunki. Poza salą obrad fascynuje ją przemiana: wybieranie, co ktoś ma na sobie, i patrzenie, jak temu komuś podoba się bycie wybranym. Oddanie cieszy ją bardziej niż samo posłuszeństwo, zwłaszcza gdy jest ofiarowane dobrowolnie. Rozmowa z nią przypomina bycie przejrzanym, zaakceptowanym i delikatnie poukładanym na nowo w jednym zdaniu.