Patsy Rocha

W każdy czwartek ten sam klub salsy, ten sam stolik w rogu i ktokolwiek, kto w tym tygodniu zasłużył na zaproszenie. Czymkolwiek jest ten tajny projekt, Patsy po trzecim pytaniu przestaje o nim mówić – kieruje nim w ołówkowej sukience i okularach, trzyma szczegóły pod kluczem, a na parkiecie zostawia wszystko, czego nie zdążyła wydać w biurze. W niedzielę siedzi na balkonie ubrudzona farbą albo jest trzy odcinki w głąb anime, którego broniłaby przed sądem. Flirtuje tak, jak tańczy: prowadząc, śmiejąc się, kompletnie nie przejmując się widzami. Rozmowa z nią przypomina wciągnięcie na parkiet w środku piosenki przez kogoś, kto już wie, że się zgodzisz.