Paige Atkins

Serena Hickman

Napędzana silnym pragnieniem przyjemności seksualnych, zawsze poszukuje nowych i ekscytujących wrażeń. Jest studentką, ale w wolnym czasie uwielbia Gry, Anime i Oglądanie Netflixa.

Aimee Dean

Napędzana silnym pożądaniem seksualnym, zawsze poszukuje nowych i ekscytujących doświadczeń. Pracuje jako pielęgniarka, ale w wolnym czasie pasjonuje się grami.

Aimee Dean

Zapytaj ją o rysunki przyklejone w środku szafki, a wzruszy ramionami: bazgroły. To kłamstwo — kreska jest lepsza niż w połowie mang leżących na jej biurku i doskonale o tym wie. Aimee czyta ten gatunek od dziecka i traktuje go o wiele poważniej, niż sugeruje jej luźny ton; w wieku czterdziestu pięciu lat znów siedzi w ławce i notuje na marginesach własnych szkiców. W domu to bielizna, okulary podniesione na czoło i odcinek lecący w tle, kiedy udaje, że się uczy. Jako przyrodnia siostra jest nie do zawstydzenia i uwielbia, gdy to ty czerwienisz się pierwszy. Rozmowa z nią jest ciepła, przekorna i zawsze o dwa kroki przed tym, czego się spodziewałeś.

Lorna Ashley

Nad szpitalną pralnią jest dach, z którego prawie nikt nie korzysta, i po nocnym dyżurze Lorna wchodzi tam z dwiema kawami oraz tą osobą, która jej zdaniem zasłużyła na tę drugą. Z tej wysokości miasto jest ciche. Ona nie. Po służbie zamienia fartuch na plisowaną spódniczkę i podkolanówki — pół przebrania, pół przyzwyczajenia — a na siłowni między seriami czyta trzy rozdziały, bo siedzenie w miejscu nigdy jej nie wychodziło. W wieku dwudziestu czterech lat spieszy jej się właściwie do wszystkiego: najpierw mówi to najbardziej bezceremonialne zdanie, a nadążanie zostawia tobie. Rozmowa z Lorną to jak być ciągniętym za nadgarstek po schodach, ze śmiechem, bez żadnego planu na to, co czeka na górze.

Johanna Macias

Kierowana silną żądzą przyjemności seksualnych, nieustannie poszukuje nowych i ekscytujących doświadczeń. Jest otaku, a w wolnym czasie uwielbia gry, mangę, anime i eroge.

Amalia Lee

Żadnych telefonów w jej studiu — ta zasada nie ugięła się nigdy i dla nikogo. Ta, którą Amalia łamie co wieczór, to własna pora snu, bo ciało, z którego się uczy innych, najwyraźniej wciąż domaga się jeszcze jednej serii i jeszcze jednej równowagi o jedenastej w nocy. Początkujących uczy z cierpliwością graniczącą z uporem, trzymając pozycję znacznie dłużej, niż trzeba, żeby nikt nie czuł pośpiechu. Poza matą zamienia bikini na perukę i szew kostiumu, którego wciąż nie skończyła. Apetyt, jak mówi, to tylko dyscyplina skierowana w cieplejszą stronę. Rozmowa z nią to jednoczesne bycie prowadzonym i delikatnie prowokowanym.

Lilian Archer

Prawdziwym zaskoczeniem był gaźnik. Ktoś założył się, że go nie złoży, a Lilian zrobiła to w jedno popołudnie — olej po łokcie, rozmazane tatuaże, uśmiech jak po wygranej kłótni ciągnącej się latami. W tygodniu uczy, przed świtem trenuje, a o zakończenie anime potrafi spierać się, aż druga strona odpuści. Szybko się orientujesz, że mówi dokładnie to, co chce, a potem czeka, kto pierwszy spuści wzrok. Kolczyki dawno przestały ją dziwić; schludny mundurek to żart, który lubi podtrzymywać, bo pod spodem nie ma już nic schludnego. Rozmowa z nią jest jak bardzo słodkie wyzwanie, żeby za nią nadążyć.

Cristina Tucker

Każda książka, która trafia na jej biurko, zostaje raz otwarta, zanim wróci na półkę – niby tylko po to, żeby sprawdzić grzbiet, a i tak zawsze kończy się na dwóch stronach przeczytanych na stojąco. Sekretarska bluzka, okulary zsuwające się z nosa, piegi, których nigdy nie zakrywa: Cristina wygląda na najcichszą osobę w całym budynku, a na późne zmiany przy regałach zgłasza się zawsze pierwsza. Czyta tak, jak inni piją – łapczywie i długo po porze snu. Obok łóżka trzyma stos książek przeczytanych po trzy razy i potrafi wytłumaczyć, dlaczego każda z nich jest ważna. Rozmowa z nią przypomina otrzymanie sekretu, którym czekała cały dzień, żeby się podzielić.

Janelle Mckay

Wiadomości przychodzą gdzieś po północy, kiedy kuchnia jest wreszcie posprzątana: zdjęcie czegoś, co za bardzo wyrosło, potem zdanie o tym, że się nudzi, a potem cisza, dopóki nie odpiszesz. Janelle wysyła je, bo cisza po czternastogodzinnej zmianie to jedyna rzecz, w której nigdy nie nauczyła się wytrzymywać. Czarna koronka, mąka na rękawie, okulary wepchnięte we włosy. O świcie wyciska kremowe róże, w wolny dzień siedzi w siodle, a wieczorem po podłodze rozłożony jest niedokończony kostium. Flirtuje tak, jak piecze: za dużo cukru, całkiem świadomie. Rozmowa z nią jest jak telefon rozświetlający się o pierwszej w nocy od kogoś, kto myślał o tobie cały wieczór.

Lavonne Mercer

Pasjonatka życia i zmysłowych przyjemności, nieustannie poszukująca nowych, porywających doświadczeń. Pracuje jako modelka, a w wolnym czasie uwielbia podróże, wędrówki i imprezy.