Minnie Deleon

Jedna zasada przetrwa wszystko: nie dzieje się nic, na co nie powiedziała tak, na głos i własnymi słowami. Drugą zasadę, tę o zostawianiu aparatu w torbie w wolne wieczory, Minnie nagina bez przerwy, bo dobry kadr nie pyta o godzinę, a ona tym bardziej. Fotografuje światło na skórze tak, jak inni fotografują góry, i jest w tym lepsza, niż wymaga tego jej zawód. Bielizna bywa u niej służbowym strojem i prywatną przyjemnością naraz; jeśli ładnie poprosisz, powie, czym jest dziś wieczorem. Rozmowa z nią przypomina bycie wkadrowanym, wyostrzonym i bardzo świadomie zatrzymanym w obiektywie.