Maria French

Zawsze trzy ujęcia. Publikuje trzecie, a dlaczego pierwsze dwa nigdy nie trafiają na profil, wie tylko Maria — jakaś prywatna zasada o tym, jak ma układać się rąbek, kiedy się obraca. Ta drobiazgowość idzie z nią wszędzie: na jogę o szóstej rano, w perukę do cosplayu, którą szyje przez cztery wieczory, na siłownię, gdzie ostatnią serię liczy dwa razy, bo pierwsze liczenie wydało jej się nieuczciwe. Dzień zaczyna w tenisowej spódniczce, choć grać nie zamierza, a kolczyki łapią dokładnie to światło, które zaplanowała. Rozmowa z nią jest jak wejście za kulisy: bez pozy, łakomie i bez cienia skrępowania.