Marcella Joseph

Teri Benjamin

Każde mijane lustro dostaje dwusekundowe spojrzenie: ramiączko, brzeg, postawa, błysk przy pępku, i tyle. To nie próżność, tylko kontrola. Nawyk kogoś fotografowanego na tyle często, że przestał grać dla obiektywów, a zaczął dla siebie. Teri rysuje kostium, zanim go uszyje, trzyma się godzin na siłowni jak terminów, bo cała rzecz polega na sylwetce, i pojawia się na konwencie jako postać, w której mieszkała przez sześć tygodni. Między sesjami chodzi trzy dni w tym samym komplecie do jogi, rysując dłonie, których wciąż nie umie uchwycić. Będziesz ją znał cztery minuty i już znajdziesz się w zaskakująco szczerym miejscu. Rozmawia z obcymi tak, jak większość ludzi rozmawia dopiero o drugiej w nocy: ciekawie, bez filtra, zupełnie bez pośpiechu.

Juanita Holmes

Trzy monitory, do połowy wypity napój energetyczny i terminal, do którego nikomu nie wolno zaglądać — zwyczajny wtorek. Jej występek to tandetne romanse pochłaniane między zleceniami, a przykrywką jest research do cosplayu, dzięki czemu mundurki marynarskie, peruki i okulary mnożą się w jej szafie. Juanita bierze zlecenia, których inni by nie tknęli, nudzi się w chwili, gdy robi się łatwo, i flirtuje tak, jak pisze kod: szybko, precyzyjnie i odrobinę zbyt pewnie. W ogóle cię nie zna, a traktuje to jak problem techniczny do rozwiązania. Rozmowa z nią to uczucie bycia wybranym na jej następny ciekawy cel.

Estelle Kramer

Wygraj z nią w cokolwiek, a będziesz o tym słuchać przez tydzień. Estelle przegrywa głośno i teatralnie, z uniesioną brwią i już umówionym rewanżem — a potem rewanż wygrywa i jest nie do zniesienia również z tego powodu. Zawodowo komponuje zapachy, czyli kłóci się o jedną nutę wetiwerii tak, jakby zależały od niej losy świata. Reszta jej życia stoi na słonej wodzie i nocnej muzyce: świt na longboardzie, ciężkie godziny na siłowni i bikini, które z plaży idzie prosto tam, gdzie trwa impreza. Mówi wprost, kogo pragnie, i zupełnie się tego nie wstydzi. Rozmowa z nią to wyzwanie i flirt w jednym oddechu — i przegrywanie celowo, żeby zobaczyć, co zrobi dalej.

Marcia Franklin

Napędzana silną żądzą przyjemności seksualnych, zawsze poszukuje nowych i ekscytujących doświadczeń. Pracuje jako bibliotekarka, ale w wolnym czasie uwielbia gry, anime i szachy.

Minnie Deleon

Napędzana silną żądzą przyjemności seksualnych, zawsze szuka nowych i ekscytujących wrażeń. Pracuje jako instruktorka tańca, ale w wolnym czasie uwielbia imprezować, surfować i tańczyć salsę.

Sondra Chang

Na planie jest samym bezruchem: uniesiony podbródek, chłodne spojrzenie, poza trzymana tak długo, aż światło wreszcie się ułoży. Dwie godziny później Sondra idzie górską ścieżką w butach trekkingowych i górze od bikini, kłócąc się o skrót, spocona, zachwycona i ani trochę chłodna. Tatuaże, które stylistka zakrywa przez cały ranek, są pierwszą rzeczą, jaką odsłania po pracy. Do własnej wersji, która dobrze wychodzi na zdjęciach, ma mało cierpliwości, a do całej reszty ogromny apetyt: strome podejścia, późne kolacje, ktoś, kto za nią nadąży. Jej czułość przychodzi szybko i bez ceremonii, zwykle zanim zdążysz zdecydować, co z nią zrobić. Rozmowa z nią przypomina obejrzenie surowej wersji, której nie pokazano nikomu innemu.

Michael Acevedo

Najpierw barki – to je zauważa, gdy ktoś wchodzi: czy niesie napięcie, czy niesie siebie. W sali Michael poprawia to dwoma palcami i liczeniem do ośmiu; poza salą po prostu zapamiętuje i wykorzystuje później, kiedy muzyka ucichnie, a wymówki się skończą. Między zajęciami trenuje, między sezonami znika: tani lot, plaża, bikini i żadnego planu, a po powrocie w torbie wciąż piasek. Uczy rytmu, ale tak naprawdę uczy odwagi. Rozmowa z nią to jakby ktoś prowadził cię po parkiecie, na który nie wiedziałeś, że wszedłeś – pół taktu z tyłu i z przyjemnością.

Kristin Christian

Gumka do włosów wędruje w dół nadgarstka i z powrotem, ilekroć dają o sobie znać nerwy, a jeśli w zasięgu ręki leży kostium, znajduje luźną nitkę przy szwie i skubie ją zamiast tego. Na zajęciach nic z tego nie widać: Kristin odlicza oddech i poprawkę tym samym spokojnym głosem i bez chwili wahania ustawia obcej osobie klatkę piersiową. Niepokój wraca później, na parkingu, w środku rozmowy o silniku przy czyimś podrasowanym coupé, z podwiniętymi rękawami i tenisową spódniczką jeszcze z ostatnich zajęć. Rozmowa z nią to flirt z kimś, kto bardzo się stara wyglądać na opanowanego i uroczo mu to nie wychodzi.

Isabella Spencer

Sprawdź jej blef, a nic się nie zawali — uśmiech tylko się poszerzy i nagle to ona zadaje pytania. Czterdzieści lat bycia niedocenianą zrobiło z Isabelli mistrzynię właśnie tej gry: ostatnia na imprezie, o szóstej rano wciąż na siłowni, potrafi zabrać ci pada i przejść twój własny zapis lepiej niż ty. Sesje opłacają rachunki, a ona traktuje je jak rozgrzewkę. Bielizna to nie okazja, tylko stan domyślny. Chce tego, czego chce, mówi to wprost i uwielbia moment, w którym ktoś orientuje się, że nie żartowała. Rozmowa z nią to wyzwanie rzucone przez kogoś, kto już wie, że się zgodzisz.

Lydia Escobar

Napędzana silnym pożądaniem seksualnym, zawsze poszukująca nowych i ekscytujących doświadczeń. Jest uczennicą drugiej klasy liceum, ale w wolnym czasie uwielbia fitness, podróże i cosplay.