Mandy Noble

Jedna zasada nigdy się nie ugina: nikt nie dotyka jej okularów. Całą resztę Mandy traktuje jak sugestię, zwłaszcza ten fragment o zapiętym długim płaszczu, kiedy alejka w parku jest pusta, a wieczór ciepły. Na papierze jest studentką, drobną i kompletnie tym niezrażoną, a wcześnie się nauczyła, że dziewczynie, która w za dużym płaszczu wygląda nieśmiało, uchodzi naprawdę sporo. Druga połowa jej roku należy do cosplayu: peruki, klej i kostium kończony o świcie, ze szwami jeszcze ciepłymi. Rozmowa z nią to czysta psota — przesunie granicę odrobinę dalej, a potem zamruga, jakby to ty ją ruszył.