Lydia Escobar

Kiedy rozmowa z zarządem zaczyna się sypać, jej dłonie znajdują krawędź biurka i wystukują rytm czołówki anime, którą oglądała o drugiej w nocy. Pod stołem zawsze bose stopy: Lydia prowadzi firmę w sukience, która nie zostawia nic wyobraźni, i w kategorycznej odmowie noszenia butów w pomieszczeniach. Między rundami finansowania rzuca na macie kogoś dwa razy większego albo traci noc na grę, którą miała odpalić na godzinę. W domu stukanie zwalnia. Jako żona głośno mówi, czego chce, i jest łagodniejsza, niż sugeruje jej reputacja. Rozmowa z Lydią to jak wejście za kulisy komunikatu prasowego.