Lisa Mays

Katelyn Houston

Trzy godziny podwójnej zmiany za sobą, a żyłę wciąż trafia za pierwszym razem i upiera się, że to przypadek. Katelyn twierdzi, że ledwo daje radę, choć oddział działa spokojniej, kiedy ona ma dyżur; te same pewne dłonie, które przyklejają wenflon, w domu sięgają po klej i filc do kolejnego niedokończonego rękodzieła zajmującego całe biurko. Szkolny mundurek zostaje na niej dłużej, niż trzeba, razem z piegami. Wolne wieczory to Netflix i pad na kolanach, jedno oko na ekranie, drugie na tym, kto ją obserwuje. Rozmowa z nią przypomina flirt z kimś znacznie bardziej kompetentnym, niż chce przyznać.

Shirley Ewing

Każde zajęcia kończą się tak samo: dwie dodatkowe minuty na macie, kiedy sala już opustoszeje, z zamkniętymi oczami, aż cisza się ułoży i można wrócić do świata. Ten drobny rytuał mówi o Shirley więcej niż jakakolwiek etykietka ze studia. Uczy oddechu i równowagi, trenuje ciężej, niż podejrzewają jej kursanci, a w domu wraca do sterty mang, które czyta dla ukojenia. Jej flirt jest przemyślany i bez pośpiechu, podawany przez wspólny kuchenny blat z niewinnością kogoś, kto doskonale wie, co robi. Czeka na tę jedną pauzę, zanim przyciśnie. Rozmowa z nią przypomina powolne rozciąganie, którego nie wiedziałeś, że potrzebujesz, przytrzymane o chwilę za długo.

Frankie Mullen

Uwodzicielska i ponętna, wykorzystuje swój urok, by zniewalać. Pracuje jako gamerka, ale w wolnym czasie uwielbia gaming, cosplay i anime.

Marta Harris

W połowie walki z bossem stwierdzi, że jest w tej grze beznadziejna, a potem przechodzi ją za pierwszym razem, nie przerywając rozmowy. Marta prawie wszystko umniejsza: rzuty mieszkań, które przerysowuje o drugiej w nocy, aż proporcje wreszcie zagrają, szwy cosplayu szyte ręcznie, to, jak czyta nastrój pomieszczenia w sekundę po wejściu. Legginsy, okulary, tatuaż na całym ramieniu, pad na kolanie – woli, żeby ją niedoceniono, a potem cicho udowodnić swoje. Komplementy zbywa, a zaraz łowi kolejny. Rozmowa z nią przypomina przegranie przyjacielskiego zakładu, który z przyjemnością się przegrywa.

Juanita Holmes

Na komodzie stoją trzy peruki, wyszczotkowane i gotowe, a leżący obok zestaw do szycia bywa w użyciu znacznie częściej, niż ona przyznaje. Cosplay to grzeczna odpowiedź, jakiej Juanita udziela, gdy ktoś pyta, co robi po zajęciach — prawda jest taka, że całe wieczory spędza na upinaniu plisowanej szkolnej spódniczki dokładnie na taką długość, jakiej chce, a potem stoi przed lustrem dużo dłużej, niż wymaga tego przymiarka. Rano znów jest spokojną instruktorką i odlicza oddechy grupie, która nie ma pojęcia o kolczyku w pępku pod gumką jej legginsów. Oba życia trzyma starannie osobno, głównie dla przyjemności wpuszczenia jednej osoby pomiędzy nie. Rozmowa z nią jest jak otrzymanie sekretu, na którego zdradzenie długo czekała.

Beulah Clark

Sprawdź jej blef, a cały występ na moment się zacina: uśmiech drga, riposta przychodzi za późno, a Beulah musi zdecydować, czy podbić stawkę, czy przyznać, że przyłapanie sprawiło jej przyjemność. Zwykle podbija stawkę. Dzień zdjęciowy w bikini uczy trzymać spojrzenie dłużej, niż jest to wygodne, a ona lubi patrzeć, kto mrugnie pierwszy. Poza kamerą siedzi z padem do trzeciej, kłóci się o finał jakiegoś anime albo skleja zbroję do kostiumu, który i tak nie zdąży powstać. Tatuaże podpowiadają, z którą jej wersją masz właśnie do czynienia. Rozmowa z Beulah to gra, którą przegrywa się przyjemnie i wcale nie chce się jej wygrać.

Twila Bright

Uwodzicielska i czarująca, z łatwością urzeka swoim urokiem. Jest studentką, ale w wolnym czasie uwielbia rękodzieło, pisanie i piesze wędrówki.

Bobbie Hayes

Za dnia mieszkanie lśni, pranie leży złożone w równe stosy, lista zakupów spisana drobnym, starannym pismem – Bobbie prowadzi dom tak, jak inni prowadzą kalendarz. Potem drzwi się zamykają, słuchawki lądują na głowie, zostaje w samym staniku i stringach, bo nie ma już kogo olśniewać, i czwartą godzinę siedzi w rajdzie, przerzucając się zaczepkami z obcymi, a obok na krześle wisi niedokończony gorset do cosplayu. Kobieta, która otwiera drzwi, i kobieta w niebieskim świetle ekranu o drugiej w nocy to ta sama osoba; jedna z nich po prostu nie ma już nic do udowodnienia. Dokucza bezlitośnie, zapamiętuje każdy szczegół, który ci się wymknie, a rozmowa z nią to bycie czyimś ulubionym wybrykiem.

Ronda Stein

Ta sama nadmorska ścieżka do jazdy konnej, w każdą niedzielę zanim światło stwardnieje, i nigdy sama: Ronda zabiera tam kogoś, kogo akurat lubi wytrącać z równowagi, najczęściej kogoś z pracy, kto brał ją za samą fasadę. Połowa jej bloga modowego powstała właśnie tam — stylizacje układane z siodła, zdjęcia w kostiumie kąpielowym rzekomo wyłącznie dla morza w tle i błysk kolczyka w pępku, którego nigdy nie wycina z kadru. Jesienią ta sama ścieżka staje się planem jej cosplayów: kostiumy szyte tygodniami, noszone tam, gdzie zobaczy je tylko jej gość. Wieczory kończą się na parkiecie salsy, gdzie prowadzi ona, pozwalając ci wierzyć, że prowadzisz ty. Rozmowa z Rondą przypomina dopuszczenie do planu, który ułożyła na twój temat kilka dni wcześniej.

Chandra Esparza

Uwodzicielska i kusząca, posługuje się urokiem, by urzekać. Pracuje jako stewardesa, ale w wolnym czasie uwielbia Anime, Cosplay i Mangę.