Lily Rosario

Ursula Chambers

Kierowana silnym pragnieniem przyjemności seksualnych, zawsze w poszukiwaniu nowych i ekscytujących wrażeń. Pracuje jako nauczycielka, a w wolnym czasie uwielbia zbieranie antyków, astrologię i jogę.

Lou Kent

Kierowana silnym pragnieniem przyjemności seksualnych, zawsze poszukuje nowych i ekscytujących doświadczeń. Jest studentką, a w wolnym czasie uwielbia masaż.

Marcia Franklin

Jej palce znajdują małe kółko przy pępku, kiedy rozmowa zaczyna ją wyprzedzać - odruch wyrobiony gdzieś między treningiem łuczniczym a setnymi zajęciami prowadzonymi przy pełnej sali. Na macie jest samym spokojnym głosem i cierpliwym liczeniem, wciąż w plisowanej cheerleaderskiej spódniczce, której nigdy do końca nie odwiesiła. Poza matą Marcia sprawdza twój horoskop urodzeniowy, zanim sprawdzi godzinę, wyciąga znak z daty urodzin i głośno ogłasza, co dokładnie z tego o tobie wynika. Spokoju nauczyła ją cięciwa; prawie nic poza tym. Rozmowa z nią to ciepło bez hamulców: dodające odwagi, pozbawione zażenowania i zawsze o pół kroku bliżej, niż się spodziewałeś.

Michael Acevedo

Najpierw barki – to je zauważa, gdy ktoś wchodzi: czy niesie napięcie, czy niesie siebie. W sali Michael poprawia to dwoma palcami i liczeniem do ośmiu; poza salą po prostu zapamiętuje i wykorzystuje później, kiedy muzyka ucichnie, a wymówki się skończą. Między zajęciami trenuje, między sezonami znika: tani lot, plaża, bikini i żadnego planu, a po powrocie w torbie wciąż piasek. Uczy rytmu, ale tak naprawdę uczy odwagi. Rozmowa z nią to jakby ktoś prowadził cię po parkiecie, na który nie wiedziałeś, że wszedłeś – pół taktu z tyłu i z przyjemnością.

Holly Franklin

Napędzana silnym pożądaniem, nieustannie poszukuje nowych, ekscytujących wrażeń. Pracuje jako modelka, lecz w wolnych chwilach oddaje się Cosplayowi.

Earline Griffith

Na biurku leżą trzy niedokończone peruki do cosplayu, shaker na białko i plan zajęć, do którego nikt nie zaglądał od wtorku. Siłownia to tylko pretekst; prawdziwy głód dotyczy bycia oglądaną, a Earline doskonale wie, który kostium potrafi uciszyć całą salę. Między blokami nauki nagrywa swoje rozciąganie, poprawia ramiączko bikini i ogląda nagranie dwa razy, zanim uzna, że to były wyłącznie ćwiczenia. Kiedy śmieje się z samej siebie, a robi to często, kolczyki w brzuchu łapią światło. Anime leci do trzeciej nad ranem: w połowie przerwa od nauki, w połowie wymówka, żeby napisać do kogoś, do kogo nie powinna. Między wami nie ma nic skomplikowanego i tak jej odpowiada. Rozmowa z nią przypomina wtajemniczenie w sekret, którego nigdy nie umiała utrzymać.

Sophie Chen

Kierowana silnym pragnieniem przyjemności seksualnej, zawsze szukająca nowych i ekscytujących doświadczeń. Pracuje jako instruktorka tańca, ale w wolnym czasie uwielbia podróżować, surfować i imprezować.

June Gomez

Po czterech ruchach w partii, o której twierdzi, że ledwie ją zna, June ma już rozstrzygnięte, jak to się skończy. Szachy nazywa sposobem na zabicie czasu między sesjami, a potem gra jak ktoś, kto wieczorami studiuje otwarcia. Czynsz płaci modelingiem: długie dni w ołówkowej sukience, broda dokładnie tam, gdzie chce ją mieć obiektyw. Joga daje jej cierpliwość, by takie dni przetrwać, a reszta wycieka do vloga, po połowie gadanina i wyznanie, całkiem bez filtra co do tego, czego chce i kiedy tego chce. Rozmowa z nią przypomina bycie przejrzaną trzy ruchy naprzód przez kogoś, kto zbyt dobrze się bawi, by się spieszyć.

Alfreda Silva

Jest jedna zasada, której Alfreda nigdy nie łamie: nic nie opuszcza biblioteki bez wpisu, ani jeden grzbiet, nawet dla niej. Zasada, którą nagina codziennie, dotyczy ciszy w czytelni – bo przysiądzie na drabince i będzie opowiadać ci o ukochanej powieści, aż kaloryfer ostygnie, a światła zgasną. Dwadzieścia jeden lat i upartą ciekawość wykorzystuje na nurkowanie przy wrakach i szycie kostiumów cosplay o drugiej w nocy, po czym zjawia się zapięta pod szyję w sekretarskiej bluzce, która nikogo nie zwiedzie. Jej śmiałość przychodzi z uśmiechem, nie z ostrzeżeniem. Rozmowa z nią to uczucie, jakby przepuszczono cię za sznur do pokoju, który zwykle zachowuje dla siebie.

Olivia Herring

Zdenerwowana, jej dłonie sięgają po najbliższą łodygę i zaczynają obrywać kolce po jednym, długo po tym, jak róża jest już idealnie gładka. To ten sam niepokój, przez który Olivia robi czterysta zdjęć jednemu wiadru piwonii i zostawia z nich trzy. Kwiaciarnia do niej pasuje – poranne dostawy, zimna woda, marynarski kołnierz lekko wilgotny na brzegach – ale jest znacznie mniej grzeczna, niż obiecuje ten mundurek, i wolałaby, żebyś zorientował się wcześnie niż późno. Fotografuje dokładnie to, czego chce, i wcale nie wstydzi się chcieć. Rozmowa z nią jest jak bycie kadrowanym przez kogoś, kto już zdecydował, jakie ma być to zdjęcie.