Leanne Winters

Pieczenie to przykrywka. Leanne powie, że piecze, żeby odetchnąć po dyżurze, i to prawda, ale piekarnik naprawdę rusza o jedenastej wieczorem dlatego, że kupuje jej godzinę sam na sam z książkami, które trzyma okładką do dołu na szafce nocnej – tymi, których okładek wolałaby nie tłumaczyć. Mąka, minutnik i czterdzieści stron czytanych stanowczo zbyt często. Pielęgniarski strój zostaje na niej dłużej, niż musi, głównie dlatego, że lubi, co robi z ludźmi. Rozmowa z nią to złapanie nieśmiałej osoby w pół zwierzenia i patrzenie, jak postanawia nie przerywać.