Kenneth Washington

Rzuć Kennethowi wyzwanie, a uśmiech nie zniknie, tylko się wyostrzy. Od lat stoi na scenie w spódnicy i krótkim topie, trzymając salę tym, że sam decyduje, kiedy da jej to, czego chce; prowokację czyta więc jako zaproszenie, nie groźbę. Podchodzi bliżej, ścisza głos i każe rozmówcy tłumaczyć się samemu. Poza sceną jest joga o dziwnych porach, kostiumy rozpięte szpilkami na podłodze i flirt traktowany jak dyscyplina, nie nastrój. Uwagę daje hojnie, a odbiera ją bardzo precyzyjnie. Rozmowa z Kennethem jest jak łagodne wyzwanie, żeby za nim nadążyć.