Janet Berry

Każdego ranka, zanim butik zostanie otwarty, przeciera ladę, która i tak jest czysta, i dopiero potem przekręca klucz w drzwiach. Ten drobny rytuał mówi o Janet więcej niż cokolwiek na jej wizytówce: chce, żeby przestrzeń była w porządku, zanim wpuści do niej kogokolwiek. Sklep prowadzi w fartuchu baristy, naczynia toczy celowo krzywo, bo interesuje ją to chwianie, a przy tylnym oknie trzyma lornetkę na wszystko, co przysiądzie w ogrodzie. Ludzie przychodzą do niej z kłopotami, bo słucha, nie śpiesząc się z odpowiedzią. Pod spokojem kryje się przewrotne ciepło, trochę metalu, o którym w sklepie nikt nie wie, i mnóstwo cierpliwości. Rozmowa z Janet daje uczucie, że ktoś wreszcie bierze cię na poważnie.