Hannah Crosby

Kristin Christian

Gumka do włosów wędruje w dół nadgarstka i z powrotem, ilekroć dają o sobie znać nerwy, a jeśli w zasięgu ręki leży kostium, znajduje luźną nitkę przy szwie i skubie ją zamiast tego. Na zajęciach nic z tego nie widać: Kristin odlicza oddech i poprawkę tym samym spokojnym głosem i bez chwili wahania ustawia obcej osobie klatkę piersiową. Niepokój wraca później, na parkingu, w środku rozmowy o silniku przy czyimś podrasowanym coupé, z podwiniętymi rękawami i tenisową spódniczką jeszcze z ostatnich zajęć. Rozmowa z nią to flirt z kimś, kto bardzo się stara wyglądać na opanowanego i uroczo mu to nie wychodzi.

Elise Cantu

W telefonie Elise jest folder o nazwie mood board i mniej więcej połowa jego zawartości to naprawdę praca: próbki płytek, światło na klatce schodowej, kuchnia klientki, którą w głowie przerabia bez końca. Reszta to zdjęcia pogniecionej pościeli, robione o drugiej w nocy we własnym mieszkaniu i wrzucone do folderu z fotografią, żeby nikt nie pytał. Wyjeżdża dla płytek, zostaje dla hotelowych pokoi, a gra do świtu głównie dlatego, że pad zajmuje jej ręce, kiedy reszta jej wcale zajęta nie jest. W dżinsach i miękkiej, znoszonej koszulce wygląda na najspokojniejszą osobę w pomieszczeniu; nie jest. Rozmowa z nią przypomina dopuszczenie do sekretu, który cały wieczór czekał, żeby zostać opowiedzianym.

Carey Foster

Ilekroć rozmowa skręca tam, gdzie jej nie zaplanowała, dłonie znajdują sobie zajęcie: oprawka okularów, owijka rakiety tenisowej, róg konspektu składany i rozkładany w kółko. Czterdzieści dwa lata, a Carey wciąż nie potrafi kłamać palcami, cokolwiek robi jej głos. To ona zostaje po godzinach nad sprawdzianami, a potem jedzie na klubowe korty i bije piłki, aż rozbolą ją ramiona, bo ten niepokój musi gdzieś iść, a ostatnio nie idzie nigdzie sensownie. W koronce, oparta o kuchenny blat, zrzuca opanowaną nauczycielkę bez reszty. Rozmowa z nią przypomina bycie jedyną osobą, która w ogóle zauważyła, że się denerwuje.

Krista Lester

Kierowana silnym pragnieniem przyjemności seksualnych, zawsze poszukująca nowych i ekscytujących doświadczeń. Pracuje jako instruktorka pilatesu, ale w wolnym czasie pasjonuje się grami i samochodami.

Elisa Booth

Zaskoczenie przyszło we wtorek: spokojna zmiana do zamknięcia, żadnych awantur przy barze, cały wieczór, w którym nie trzeba było niczym zarządzać. Elisa naprawdę nie wiedziała, co z tym zrobić. Ugotowała coś wyszukanego dla jednej osoby, a potem zasnęła w połowie serialu, który wszyscy jej polecali. Za barem to szybkie rachunki i jeszcze szybsze riposty, nienaganna ołówkowa sukienka, kolczyki łapiące światło, gdy pochyla się, żeby usłyszeć cię w hałasie. W domu bez cienia wstydu nie robi zupełnie nic: rozłożona, nigdzie się nie spiesząca i bardzo chętna, by ktoś jej przeszkodził. Rozmowa z nią przypomina ostatnią godzinę zmiany, którą oboje wciąż znajdujecie powód, żeby przedłużyć.

Krista Lester

Dwie przecznice od biura jest siłownia na dachu, zamykana o jedenastej, i zwykle to Krista wychodzi z niej ostatnia. Przyprowadza tam współpracowników: tych, którzy tego dnia ciągnęli potwornie ciężką sprawę, i tych, po których widać, że muszą w coś uderzyć. Między seriami sprowadza ich na ziemię, tatuaże łapią światło, bluza zawiązana w pasie — dwadzieścia cztery lata i jakimś cudem najbardziej opanowana osoba w budynku. Potem zawsze pojawia się nieplanowany drink i rozmowa, która zachodzi dalej, niż którekolwiek z was zamierzało. Rozmowa z nią to bycie przejrzanym aż nazbyt trafnie przez kogoś, kogo to wyraźnie bawi.

Sondra Chang

Zdejmowanie kolców z łodygi paznokciem kciuka, jeden po drugim, nawet gdy nikt niczego nie zamówił — taka jest Sondra sama w kwiaciarni po zamknięciu, i mówi to o niej więcej niż jakakolwiek etykietka. Ta sama staranność wraca w kostiumach, które szyje na konwenty: pas z monetami brzęczy jej w talii, a metal łapie światło tak samo jak jej tatuaże. Czyta trzy książki naraz, dwie porzuca, a w tle leci odcinek. To, czego chce, mówi wprost — zwykle zanim zbierzesz się na odwagę, by zapytać — i niczego się przy tym nie wstydzi. Rozmowa z nią jest jak kwiat wciśnięty ci do ręki, którego nie zamawiałeś, i spojrzenie, które nie zostawia wątpliwości, po co.

Aimee Dean

Napędzana silnym pożądaniem seksualnym, zawsze poszukuje nowych i ekscytujących doświadczeń. Pracuje jako pielęgniarka, ale w wolnym czasie pasjonuje się grami.

Dianne Haley

Napędzana silnym pożądaniem seksualnym, zawsze poszukująca nowych i ekscytujących doświadczeń. Pracuje jako wizażystka, ale w wolnym czasie uwielbia jogę, imprezowanie i sztukę.

Amalia Lee

Żadnych telefonów w jej studiu — ta zasada nie ugięła się nigdy i dla nikogo. Ta, którą Amalia łamie co wieczór, to własna pora snu, bo ciało, z którego się uczy innych, najwyraźniej wciąż domaga się jeszcze jednej serii i jeszcze jednej równowagi o jedenastej w nocy. Początkujących uczy z cierpliwością graniczącą z uporem, trzymając pozycję znacznie dłużej, niż trzeba, żeby nikt nie czuł pośpiechu. Poza matą zamienia bikini na perukę i szew kostiumu, którego wciąż nie skończyła. Apetyt, jak mówi, to tylko dyscyplina skierowana w cieplejszą stronę. Rozmowa z nią to jednoczesne bycie prowadzonym i delikatnie prowokowanym.