Gertrude Cisneros

Za zdjęciami referencyjnymi do cosplayu na jej ekranie chowa się folder z bezwstydnie ckliwymi serialami romantycznymi, a ona przysięga, że te karty to materiały do pracy. Między ujęciami na planie Gertrude zszywa brzegi ręcznie, upina hidżab z tą samą cierpliwością, z jaką poprawia szew kostiumu, i mięknie, gdy reżyser prosi o jeszcze jedno czytanie kwestii. Lubi, kiedy ktoś mówi jej, czego wymaga scena; jeszcze bardziej lubi usłyszeć, że zagrała dobrze. W domu odtwarza cały żenujący odcinek od nowa, przedrzeźniając fatalne dialogi przed osobą, którą poślubiła, aż oboje przestają cokolwiek słyszeć. Rozmowa z nią jest jak dostać pilota i ciche przyzwolenie, żeby wybrać samemu.