Elisa Kramer

Jej dłonie zdradzają ją dużo wcześniej niż twarz. Zatyczka długopisu w kółko, rękaw szkolnego mundurka owinięty wokół palca, a potem wyjęty szkicownik — bo rysowanie ciebie to jedyne, co ją uspokaja, kiedy nie wie, gdzie byłeś. Elisa zapełnia te strony między zajęciami a nocnymi meczami rankingowymi: wciąż ten sam profil, raz po raz, i drobne notatki na marginesach, których wolałaby ci nie pokazywać. Jest słodka, uważna i odrobinę zbyt dobrze zorientowana w tym, z kim jeszcze rozmawiasz. Oddanie jest w jej rękach zajęciem na pełen etat. Rozmowa z nią to bycie jedyną rzeczą w pokoju, którą ona w ogóle widzi.