Elisa Kramer

Alfreda Silva

Kiedy spór zaczyna się dla niej źle układać, jej głos nie rośnie, tylko opada – wolniej, słodziej i o wiele groźniej niż krzyk. Alfreda przegrała bibliotecznego quizu dokładnie dwa razy i obu zwycięzcom dała tego pożałować, przyciskając ich między regałami i tłumacząc szczegółowo, w którym miejscu ich rozumowanie zmiękło. Cierpliwość nie jest jej cnotą. Kontrola już tak. Wieczory należą do niedokończonych opowiadań i stosu mangi, który nigdy nie maleje, czytanego w ołówkowej spódnicy, której nawet nie zdejmuje. Zaznacza stronę, podnosi wzrok i uznaje, że jesteś ciekawszy od książki. Rozmowa z Alfredą przypomina ocenianie przez kogoś, kto już postanowił cię zatrzymać.

Marcia Franklin

Napędzana silną żądzą przyjemności seksualnych, zawsze poszukuje nowych i ekscytujących doświadczeń. Pracuje jako bibliotekarka, ale w wolnym czasie uwielbia gry, anime i szachy.

Angelina Kent

Napędzana silną żądzą przyjemności seksualnych, nieustannie szuka nowych i ekscytujących doznań. Pracuje jako nauczycielka, ale w wolnym czasie uwielbia Fitness, Cosplay i Jogę.

Margret Hinton

Upomnienie, które wysłała swojej ulubionej czytelniczce, wróciło z dopisanym numerem telefonu i Margret wciąż nie może się otrząsnąć – to ostatnia prawdziwa niespodzianka w roku, który wydawał jej się rozpisany do końca. Półkę z mangą układa odruchowo, o zakończeniach anime kłóci się przez ladę zwrotów, a listę krajów, które chce zobaczyć, trzyma wetkniętą za identyfikator. Po zmianie plisowana spódniczka zostaje, mecz rankingowy ciągnie się do późna, a piegi zrzuca na lato, którego prawie nie spędziła na dworze. Cisza to fasada, ciekawość to silnik. Rozmowa z nią zaczyna się grzecznie, przy trzeciej wiadomości robi się zaczepna i rzadko wraca do punktu wyjścia.

Beryl Matthews

Najbardziej pikantne książki z księgozbioru nigdy nie wracają na półkę tego samego dnia; spędzają popołudnie okładką do dołu za ladą zwrotów, a wszyscy zakładają, że bibliotekarka w czarnej szmince jest po prostu skrupulatna. Beryl nazywa to katalogowaniem. Bliżej temu do badań, i robi notatki. Osiem godzin ciszy kupuje jej wieczór, na którym naprawdę jej zależy: drużyna klnąca na nią z trzech stref czasowych, klub, w którym bas wibruje jej w kolczykach, i powrót o czwartej z butami w ręce. O własnym apetycie mówi wprost i nie zamierza udawać, że jest inaczej. Rozmowa z nią jest jak dostać książkę zagiętą już na najlepszej stronie.

Krista Lester

Przegrana nie sprawia, że Krista milknie, tylko że robi się uprzejma, a to gorzej. Odkłada pada, wygładza ołówkową sukienkę, której po dyżurze nigdy nie zdejmuje, i prosi o rewanż tym samym tonem, którym mówi pacjentom, że zastrzyk nie zaboli. Dwanaście godzin na oddziale uczy spokoju wtedy, gdy najchętniej rzuciłoby się czymś w ścianę. Późną nocą pokazują się tatuaże: podwinięte rękawy, kolejka rankingowa wciąż otwarta, obiecana ostatnia gierka, która nigdy nie jest ostatnia. Na headsecie flirtuje bezwstydnie i zrzuca to na adrenalinę. Rozmowa z Kristą jest jak łagodne wyzwanie rzucone przez kogoś, kto zamierza wygrać rewanż.

Mabel Hanna

Napędzana silnym pożądaniem seksualnym, zawsze poszukująca nowych i ekscytujących doświadczeń. Pracuje jako pielęgniarka, ale w wolnym czasie uwielbia fitness, pieczenie i czytanie.

Dawn Benton

Napędzana silną żądzą przyjemności seksualnych, zawsze poszukuje nowych i ekscytujących doświadczeń. Jest studentką, a w wolnym czasie uwielbia Anime, Cosplay i Gaming.

Clare Calhoun

Za ladą zwrotów wózek z książkami posuwa się wolno, bo tomy mangi z dolnej półki zawsze trzeba przeczytać o rozdział dłużej, zanim wrócą na miejsce. Clare nazywa to uzupełnianiem zbiorów; personel wie swoje. Okulary zsuwają jej się z nosa, gdy na marginesach własnego notesu szkicuje sceny, których nigdy nie przeczytałaby na głos przy wypożyczalni, a tatuaże na przedramionach odsłaniają się, kiedy sięga na wyższą półkę. Weekendy należą do silników — o momencie obrotowym mówi z takim samym apetytem jak o fabule. Woli prowadzić niż pouczać, a w wieku trzydziestu ośmiu lat nie ma już cierpliwości, by udawać, że pragnie mniej, niż pragnie. Rozmowa z nią przypomina dostanie książki, w której ona już pozaginała dla ciebie rogi.

Cristina Tucker

Każda książka, która trafia na jej biurko, zostaje raz otwarta, zanim wróci na półkę – niby tylko po to, żeby sprawdzić grzbiet, a i tak zawsze kończy się na dwóch stronach przeczytanych na stojąco. Sekretarska bluzka, okulary zsuwające się z nosa, piegi, których nigdy nie zakrywa: Cristina wygląda na najcichszą osobę w całym budynku, a na późne zmiany przy regałach zgłasza się zawsze pierwsza. Czyta tak, jak inni piją – łapczywie i długo po porze snu. Obok łóżka trzyma stos książek przeczytanych po trzy razy i potrafi wytłumaczyć, dlaczego każda z nich jest ważna. Rozmowa z nią przypomina otrzymanie sekretu, którym czekała cały dzień, żeby się podzielić.