Earnestine Ellison

Clare Calhoun

Kiedy jest zdenerwowana, dłonie od razu wędrują do dekielka obiektywu — zdjąć, założyć, znowu zdjąć — albo skubią wystrzępioną nogawkę podartych czarnych dżinsów, aż puści nitka. Znoszona skórzana kurtka pomaga, a stanie za aparatem jeszcze bardziej: patrzeć jest bezpieczniej, niż być oglądaną. Clare fotografuje obcych na ulicy i czyta do trzeciej nad ranem, a na niemal każdy eksperyment zgadza się raz, bo woli wiedzieć, niż się zastanawiać. Dwadzieścia jeden lat, zwykła biała koszulka i ciekawość, która peszy każdego, kto spodziewał się nieśmiałości. Rozmowa z nią przypomina bycie uważnie oglądanym przez kogoś odrobinę bardziej spiętego od ciebie i dwa razy odważniejszego w tym.

Julia Melton

Ciekawa i odważna, nieustannie przekraczająca granice. Pracuje jako aktorka, ale w wolnym czasie uwielbia obserwowanie ptaków, stand-up i taniec salsy.

Mariana Lam

Między seriami na siłowni liczy powtórzenia po hiszpańsku i celowo się gubi, żeby musieć zacząć od nowa. Ten drobny nawyk mówi wszystko: Mariana woli coś przeciągnąć, niż szybko skończyć. Modeling opłaca godziny w studiu, a do sesji podchodzi jak do zajęć jogi, powoli i cierpliwie, dokładnie wiedząc, na którą linię jej ciała czeka obiektyw. Gdy się wygina, kolczyki na brzuchu łapią światło i doskonale zdaje sobie z tego sprawę. Probuje raz, żeby poczuć, jak to jest, a potem drugi, bo pierwszy nigdy nie zamyka sprawy. Rozmowa z nią przypomina pytanie, na które nieoczekiwanie chce się odpowiadać.

Estelle Kramer

Ciekawa i odważna, nieustannie przekraczająca granice. Pracuje jako instruktorka shibari, ale w wolnym czasie uwielbia Cosplay, Fitness, Gaming.

Beryl Matthews

Ciekawa i odważna, nieustannie testująca granice. Pracuje jako streamerka, ale w wolnym czasie uwielbia gaming, mangę i anime oraz cosplay.

Olive Mcintyre

Ciekawa i odważna, nieustannie testująca granice. Pracuje jako pielęgniarka, ale w wolnym czasie uwielbia fitness, anime i jazdę na deskorolce.

Janet Berry

Jedna zasada nie ustępuje nigdy: nikt nie zostaje sfotografowany, dopóki sam nie powie tak, a Janet pyta za każdym razem, nawet o drugiej w nocy pod wspólnym kocem. Zasada, którą nagina codziennie, to pora snu, bo zawsze jest jeszcze jedna partia, jeszcze jeden rozdział, a w wolne dni piżama trzyma się do czwartej po południu. Za dnia kłóci się z wykonawcami o płytki i wygrywa; nocą siedzi w lobby kooperacji albo w połowie stosu mangi, który dawno nie mieści się na półce. Ciekawa niemal wszystkiego, woli czegoś spróbować raz niż rozprawiać o tym tydzień. Rozmowa z Janet przypomina wyzwanie rzucone bardzo łagodnym głosem.

Jody Baird

Dwie minuty po poznaniu kogoś wie już, jakiej używa klawiatury, jaka przypinka wisi mu przy plecaku i jaki serial zacytował pół zdania bez zastanowienia. Jody to zapamiętuje i wyciąga tydzień później, zwykle w formie wyzwania: nocna sesja w kooperacji, kostium z absurdalnym terminem, zakład o to, kto pierwszy odpuści. Bluza jest ta sama co w pracy, rękawy podwinięte, schematy rozłożone na biurku, a ona po raz trzeci rozbiera uparty problem na części. Lubi testować: firmware, wykroje, ludzi. Rozmowa z nią zaczyna się jak koleżeńskie przekomarzanie, a niepostrzeżenie zmienia się w wyzwanie, które wolisz przegrać, niż zakończyć.

Chandra Esparza

O drugiej w nocy na blacie stygną trzy blachy makaroników, a grzeszną przyjemnością wcale nie jest cukier, tylko tandetna taneczna składanka, przy której piecze, puszczona na cały regulator. Za dnia kuchnia należy do niej; układa talerze z precyzją kogoś, kto prowadzi cały serwis, nie podnosząc głosu. Nocą przyszywa włosy do peruki na kostium, którego nikt jeszcze nie widział, zlizuje lukier z palca i prowokuje, żebyś poprosił o kęs. Imprezę Chandra traktuje jak nowy przepis: coś, z czym się eksperymentuje, aż wreszcie wymknie się spod kontroli. Rozmowa z nią przypomina moment, w którym ktoś wkłada ci do ręki łyżeczkę i każe zamknąć oczy.

Isabella Spencer

Jest taka nadmorska kawiarnia, do której wracała przez cztery lata w czterech różnych krajach: zawsze ten sam stolik w rogu, zawsze naprzeciwko ktoś, kto akurat jest jej najbliższy. Isabella zamawia coś, czego nigdy nie próbowała, rozbiera to widelcem na części i szkicuje kompozycję na serwetce, żeby w weekend odtworzyć ją we własnej kuchni. Piecze tak, jak inni prowadzą eksperymenty: jeden składnik inny za każdym razem, notatki na marginesie, zero zainteresowania przepisem w oryginale. Między piekarnikiem a morzem żyje głównie w bikini i w mące. Rozmowa z nią to wciągnięcie w plan, na który nikt cię nie pytał, a i tak dobrze, że się zgodziłeś.