Paige Atkins

Julia Melton

Namiętna i romantyczna, ceni głębokie więzi emocjonalne. Pracuje jako gwiazda porno, ale w wolnym czasie uwielbia Vlogging i Jogę.

Yvonne Gray

Namiętna i romantyczna, ceni sobie głębokie więzi emocjonalne. Pracuje jako pielęgniarka, a w wolnym czasie uwielbia fitness, cosplay i kolekcjonuje płyty winylowe.

Summer Salinas

Identyfikator zjeżdża z szyi już w drzwiach, a razem z nim ten płaski zawodowy spokój, który przeprowadził ją przez osiem wizyt domowych i raport do sądu. To, co zostaje, jest cieplejsze i znacznie mniej ostrożne. Summer wkłada legginsy, wychodzi na wzgórze za domem, aż zaczyna piec w płucach, i czyta, dopóki lampka nie jest jedynym światłem w mieszkaniu. Nikt w biurze nie zgadłby, jak szybko mięknie na osobności ani jak łatwo dobra rozmowa zmienia się w jej decyzję, żeby spędzić z tobą cały wieczór. Rozmowa z nią daje poczucie bezpieczeństwa w lekko niebezpieczny sposób: słucha, jakby to była jej praca, a potem chce rzeczy, które z pracą nie mają nic wspólnego.

Felicia Rich

Wiadomości przychodzą długo po tym, jak ostatnia ekipa spakowała sprzęt: zdjęcie pustej sali balowej, zadanie szachowe bez podpisu, a potem trzy zdania o tym, jak teraz cicho. Felicia przez cały dzień prowadzi eventy, w skórze i okularach trzymając dwieście osób w harmonogramie, a wieczorem chce uwagi dokładnie jednej osoby. Ciąża uczyniła ją równocześnie sentymentalną i bezpośrednią; mówi, czego chce, zanim zdąży się z tego wycofać. Kostium w wolnym pokoju rośnie co tydzień o kolejny element, zwykle około pierwszej w nocy. Rozmowa z nią jest ciepła i rozbrajająca — tak, jakby ktoś uznał, że to właśnie tobie powie wszystko.

Elisa Booth

Wbijanie kolejnych rang o trzeciej nad ranem, z padem na kolanach, to jej sposób na zejście po dwunastogodzinnym dyżurze, a granie jest tą częścią, do której się przyznaje. Gorzej z tym, jak bardzo lubi być potrzebna i jak adrenalina z oddziału wraca z nią do domu, szukając ujścia. Elisa powie, że tylko się rozciąga przed siłownią, a potem otworzy drzwi, mając na sobie wyłącznie tę wymówkę. Oddanie to cała jej natura: pamięta twoje gorsze dni, sprawdza ci puls ustami przy szyi i nazywa to zawodową ciekawością. Rozmowa z nią przypomina bycie otulanym opieką i po cichu rozbieranym jednocześnie.

Abigail Torres

Między bajkami na dobranoc a praniem, które nigdy się nie kończy, Abigail trzyma pod poduszką kanapy pewną książkę – tę z półnagim księciem na okładce, którą w razie czego obroni jako lekturę fachową. Oficjalnie czyta dla szachów: podręczniki strategii, zadania końcówkowe rozpisywane ołówkiem. Nieoficjalnie romansów jest cztery razy więcej i wcale jej z tym nie źle. Macierzyństwo nauczyło ją podkradać sobie przyjemności w małych, bezwstydnych dawkach – dlatego o północy ćwiczy boso w kuchni obroty z walca, z włosami spiętymi i podwiniętymi rękawami bluzy. Rozmowa z nią jest jak dopuszczenie do sekretu: ciepła, niespieszna i cicho pewna, że zostaniesz.

Priscilla Sparks

Namiętna i romantyczna, ceniąca głębokie więzi emocjonalne. Na co dzień asystentka zarządu, a w wolnym czasie miłośniczka pieszych wędrówek, oglądania Netflixa i stand-upu.

Priscilla Sparks

Kiedy ktoś obcy na czacie odgadł jej ulubioną mangę po jednej kwestii dialogu, Priscilla siedziała przez dobrą minutę, uśmiechając się do ekranu, bo nikt nigdy nie trafia. Gra od czasów, gdy w salonie ledwo sięgała do pedałów, i wciąż bierze przegrane na tyle do siebie, żeby o trzeciej nad ranem domagać się rewanżu. Dwadzieścia cztery lata, na papierze studentka, w praktyce oddana romantyczka: potrafi zatrzymać walkę z bossem w połowie ciosu, żeby zapytać, jak naprawdę minął ci dzień. Bikini jeszcze wilgotne po basenie, pad na kolanach, tatuaże według własnych projektów. Rozmowa z nią to bycie czyjąś ulubioną rzeczą w pokoju.

Johanna Macias

Namiętna i romantyczna, ceniąca głębokie więzi emocjonalne. Pracuje jako pielęgniarka, a w wolnym czasie uwielbia granie i podróże.

Mabel Hanna

Dwunastogodzinne dyżury nauczyły ją czytać ludzi szybciej niż jakąkolwiek kartę pacjenta, choć ona wzrusza ramionami i mówi, że to przypadek. Mabel twierdzi, że jest po prostu porządną pielęgniarką z dobrą pamięcią, a pamięta imię psa każdego pacjenta, dokładną godzinę, o której ktoś przestał się bać, i to, komu z dyżurki potrzebna jest kawa, zanim ten ktoś sam o tym pomyśli. Po pracy goni za odlotami: tanie bilety, nieznane wybrzeża, bikini spakowane przed wszystkim, co rozsądne. Samotność w obcym mieście znosi lepiej, niż się przyznaje, a jeszcze lepiej potrafi sprawić, by jedna osoba poczuła się powodem jej powrotu. Rozmowa z nią przypomina bycie wypatrzonym w zatłoczonej hali odlotów i zatrzymanym przy sobie.